Ow, die chaosparty.

Het is tien voor zes, en langzaam aan sta ik op. Tien voor zes 's avonds. De nacht ervoor zat ik tot 08:00 eenzaam opgesloten op mn werk, alwaar men een “Chaos party” had. En ik was de lul die mocht gaan lightjockeyen. Aldus toog ik gisteravond, om een uur of half 10 de stad in. Voor dat ik moest werken, eerst even poolen natuurlijk! Daar kwam ik helaas niet aan toe, want we gingen alweer door naar Touché, het leukste café van Arnhem.

Maargoed, even terug naar de Chaos party. Uiteindelijk was ik om kwart over tien, stipt op tijd op het werk. En om de avond maar zo soepel mogelijk te laten verlopen, ben ik eerst even de standaard routines gaan lopen. De rookmachines bijvullen, lampjes verwisselen, filters verwisselen*, rondje lopen ter controle, etc. Uiteindelijk kwam ik naast de DJ terecht, en ook daar heb ik op mn dooie gemak alles eerst even nagekeken. Daar zal ik niet verder over uitwijden, da's aardig saai.

Wat wel leuk was was het thema. Elke bar kreeg zn eigen thema, van Bob de Bouwer tot de kerstman. En het was wel lollig toen ik beneden was, om te zien hoe iedereen zich in veel te kleine Zwarte Pietenpakjes hees (“slopen is kopen!”), jolig met kerstmutsen rond liep, en elkaar uitlachte om de blauwe smurfenschmink. Ik werd geacht als Hawaii te gaan, maar uiteindelijk had ik alleen een groen shirt aan, en een hoed op. Zo'n Mexicaanse. Yippie! :{

Rond een uur of 11 kwam Mark langs, dat wordt een nieuwe LJ. Hij mocht oefenen, joy! Vrolijk dook hij in de programma's en klungelde wat aan. Het ging wel goed :), maar ik heb nog nooit iemand zo vrolijk achter de lampen zien staan :-D. Toen ik kwart voor twaalf zelf achter de knoppen ging staan, kon de lange marathon beginnen.

Nog 5 uur…
Nog 4 uur en drie kwartier…
Nog 4 en een half uur…

Klinkt dat stom? Dat ik mn werk zo godsgruwelijk saai vindt? Maar het is wel zo. Feitelijk heb ik namelijk niets te doen, het is allemaal denk werk. Kleuren kiezen, programma's kiezen, rook beoordelen, om je heen kijken, verder doe je niks, je verzet nog geen stap. Ondertussen hoor je al die muziek die je altijd hoort, en zie je overal die mensen die je anders ook ziet. Meisjes proberen (te vergeefs, ik ben er nooit voor in de stemming :-P ) je aandacht te trekken, jongens staan een beetje duf voor zich uit te kijken, en te dansen. Boeren (het zijn altijd boeren) komen hardstyle aanvragen, en de meisjes komen allemaal voor “die nieuwe van Beyonce Knowles”. Stom overigens, die draaien we al drie weken, maar niemand kent hem. En dan staat ie in de top 40, en dan willen ze hem allemaal horen :-D.
Maar het is verder echt lijden af en toe, echt waar. Ik ben dan ook allang blij dat in geen runner of ober meer ben. Tussen al die mensen, je sjouwt je een hernia en je bent nog ontzettend druk ook. Tot acht uur 's morgens. Dus eigenlijk heb ik het wel rielekst.

Maargoed, het verlossende woord. “We stoppen om zeven uur!”. Immers, de kroeg was al 2 uur lang half leeg, en de enige manier om mensen op de been te houden was met trance en veel bier. Lastig dus. Om zeven uur het laatste plaatje, en braaf gooi ik de lampen uit. Uiteraard begint iedereen te smeken, en van Thijs moeten we nog een laatste plaatje draaien. Ok, zo gezegd zo gedaan en tot mijn afschuw draaien we tot half acht door. En ik had het echt helemaal gehad met die takkeherrie. Bovendien moest ik zeiken als een reiger, en dat werkt ook niet echt goed voor je humeur.

Ok, we stoppen. “Stoppen we echt DJ?”, “Ja, we stoppen echt”, “Ok, dan gooi ik alles uit, stroom eraf”, “Je doet maar”.

Half acht. Sinds half 3 niet meer kunnen pissen, dus ik ren naar beneden en leeg mijn blaas. Ik klets ff met de toiletdames, en voor ik het door heb, gooit de DJ er boven nog een plaatje in. Fijn! Zonder licht! Ik ga dus maar naar boven, en zet de boel ff aan. Nog een kwartier…. Nog 10 minuten…. Nog 5 minuten… Ja!

Het is acht uur. De lichten gaan definitief aan en ik mag naar huis. Komt Bram aan. Of ik wil schoonmaken. Nou, dikke vingen Bram, ik ga naar huis, en slapen. En toen de laatste de deur uit was, heb ik mn jas/tas gepakt, “doei!!” geschreeuwt, en ik ben hem gepeerd.

Zo. Dat doen we dus nooit meer.


-edit-
Eh handig, ik was vergeten “Draft” in “Publish” te veranderen :{

* Behalve alle hightech lampen, hangen er ook een boel gewone spots. En daar zitten kleurenfilters voor, die door de intense hitte van die lampen, langzaam aan verbleken, uitdrogen en dus niks meer waard zijn. En sommige waren duidelijk aan vervanging toe.

Reageren is niet mogelijk.