Maandag. Eh, dinsdag.

Na een lang weekend is iedereen nog een beetje slaperig. Vol van de paaseitjes en onwennig want het is al dinsdag, en de klok is een uur vooruit. Het is weer donker 's ochtends en ik sta weer met mijn ogen open te slapen op het perron.

Zo ook de NS. Nou ja, de NS deed haar best, maar het liep niet allemaal zoals de NS zou willen. Eerst sneedt een vrouw een stukje af, waardoor alle treinen naar Tilburg in Den Bosch bleven hangen. Op zich niet zo erg, maar de trein waar ik in zat was extra lang. En toen mijn trein (die dus ook op een overvol Den Bosch strandde) aan een auto-perron werd geparkeerd, bleek dat het perron te kort was: het achterste treinstel redde het niet.

Gevolg? Veel mensen die (ondanks 20 waarschuwingen van de conducteur) naar beneden sprongen, en naar het perron liepen. Godzijdank vielen er geen doden (er kwam namelijk een goederentrein op een meter of 2 langs). Maargoed, ik zat gelukkig op de goede plek en terwijl ik de trein naar Eindhoven zag wegrijden (kut!), liep ik het perron af.

Voor mij loopt een meisje. Jaar of 20, Chinees, zo dun als een potlood. Geen verkeerd figuur, valt me nog op.

Voor mij loopt geen meisje.

Ik struikel bijna over een dood meisje. Nou ja, niet dood. Ze heeft een hartslag en ze ademt. Dat scheelt. Flinke snee in haar voorhoofd. Zeker van de stoep. Snel bel ik 112 en voor ik voor ik het weet ben ik koortsachtig aan het goochelen met jassen, tassen en mensen. Terwijl om mij heen het perron leegstroomt (de trein was lang en vol) probeer ik tegelijkertijd mijn jas onder haar hoofd te proppen en de vrouw aan de lijn duidelijk te maken wat er gebeurt. “Ja, Den Bosch, ja, spoor 1, nee, geen drugs. Weet ik veel?”. Druk druk druk. Inmiddels zijn er meer mensen gestopt en helpen mee. Dat scheelt. Ik kan even staan en ik bel verder. En eindelijk heeft een conductrice door wat er allemaal aan de hand is.

Eindelijk, als het perron leeg begint te stromen trillen haar oogleden en komt ze een béétje bij. De conductrice praat rustig tegen het meisje, en is duidelijk veel handiger met bewusteloze meisjes. Inmiddels heb ik mijn gesprek met de meest wantrouwende mensen ter wereld afgerond (ik moest mijn naam, mijn telefoonnummer en mijn woonplaats opgeven. Dat staat toch op je scherm muts?).

Tja, en nu? Ik sta er een beetje lullig bij, want inmiddels heb ik mijn jas terug en zijn er dekens, verbandjes en andere prutjes aangerukt. Ik besluit afscheid te nemen en ik ga alsnog naar mijn perron. Ik word nog vriendelijk bedankt, maar ik vond het wel goed. :-). Als ze me nog willen spreken, bij 112 weten ze precies wie ik ben.

Inmiddels een uur later, in de trein naar Eindhoven begin ik ineens te trillen. Ik ben dus erger geschrokken dan ik dacht.

538 is debiel

538 is echt de meest debiele klotezender ooit. Echt waar. En dat is niet omdat ik me zo superieur voel boven de luisteraars ofzo, en ook niet omdat je tegenwoordig zonder groepsmening over 538 de deur niet uitkan, en óók niet omdat het gewoon leuk is om ergens tegenaan te schoppen. Het is echt gewoon een kutzender.

Het staat hier op stage al een week of zes op (ik loop er dus al zes weken stage), en ik ga denk ik binnenkort eens even extra vroeg opstaan om die radio te slopen.

a) Repetition does not work. 's ochtends begint Edwin Evers met zijn riedeltje. Historische overzichten, dezelfde tunes, dezelfde grappen, dezelfde liedjes. Weer dezelfde mensen aan de telefoon, weer dezelfde slechte top40 platen. En uiteraard, elke 30 minuten weer een reclameblok. Met exact dezelfde reclames als daarvoor!. En dan, om 10 uur, het volgende programma. De volgende DJ met slechte grappen en platen uit de computer. Joy! En zo gaat het door tot vijf uur. Want dan ga ik naar huis.

b) Alle DJ's lijken op elkaar. Ik geloof dat ik Ruud de Wild en Edwin Evers nu wel uit elkaar hou. Die roepen hun naam namelijk elke vijf minuten en dat maakt het onthouden makkelijk. “Oh ja, dat luister ik”. En de rest van de DJ's? Ze komen en ze gaan, maar behalve dat ze allemaal de plaatjes draaien die ze moeten draaien, lijken hun stemmen ook zo op elkaar. Elke DJ heeft dezelfde mannelijke zwoele stem, en heeft een lach met veel gebulder en veel bass eronder. “Hohohohohohoho!“.

c) De muziek. Tja, ik kan natuurlijk klagen over de kutplaten die tegenwoordig worden uitgebracht, over de baggerherrie die men tegenwoordig muziek noemt, over de trance met meer beatjes dan melodietjes, maar dan ben ik echt zo'n dinosaurus zoals ik mn ouders vroeger noemde. Het verschil is echter, dat die ouderwetse herrie die mijn ouders vroeger leuk vonden, ook echt leuk is. En het verschil is, dat de baggerherrie die ik vroeger wel leuk vond, echt baggerherrie is. Zoals mijn ouders al zeiden :-P. Dus ja. Hier zit ik dan. Omringt door volwassen mannen die de hele dag 538 luisteren en geen bezwaar maken. :{

d) De bellers zijn allemaal dom. “Hoeveel kanten heeft een vorm die hexagonaal is?”. Nou hoef je van mij niet te weten wat hexagonaal is, maar het woord hexa => sex => zes moet toch wel bij de meeste mensen een belletje doen rinkelen? Nee? Nooit van een sextet gehoord? Muziekformatie van zes mensen? Orgie voor gevorderden? Nevermind dan :-P.

Oh, en de prijsvragen met “maak de quote af” staan allemaal op IMBD. Nuff said.

538 is echt de meest debiele klotezender ooit.