Ik weet niet, ik zit niet zo lekker in mijn vel de laatste tijd. Soms, zoals in dat halve uur voor school (nu bijvoorbeeld), of als je in bed ligt en je kan niet slapen, of op andere “dode” momenten komt het naar boven. Er knaagt iets.

Ik heb alleen, en dat is het lastige, geen idee wàt het is. Is het omdat het uit is met Nina? Of is het omdat school weer gewoon een soort Titus College blijkt te zijn? Of omdat ik me thuis blijkbaar toch niet zo thuis meer voel als vroeger? Of bevalt het warenhuis niet zo goed als ik dacht? Tja, ik kan het niet zeggen want geen enkele optie lijkt echt te kloppen. Het is wel waar dat ik weer “vrijgezel” (wat een jeukwoord is het toch ook) ben na 2,5 jaar (als je Dagmar meerekent). Da's op zich wel wennen hoor, géén vriendin, dat moet ik toegeven. Al scheer ik Nina en Dagmar een beetje over een kam op deze manier. Alsof het één lange relatie was :'). Maar misschien is dat het wel, ik weet het niet.

Awel, of misschien is het toch school? Zoals ik al eerder typte stelt het tot nu toe niet echt veel voor. Gelukkig sta ik wel op het punt om aan twee nieuwe courses te beginnen. Ze kosten al meer uren op het rooster, dus ik hoop dat ik nu meer moet doen. Bovendien is er één course waar ik nog maar weinig verstand van heb: Gamedesign. Ik heb niet erg veel verstand van Databases hoor, de tweede course, maar eerlijk gezegd verwacht ik bij gamedesign veel theoretisch gelul, ondersteunt door hier en daar een programmaregel, en bij databases krijg ik waarschijnlijk een cursusje “My-First-SQL-Query”. Zou school het toch zijn?

Of thuis? Altijd een gevoelig onderwerp als het hele gezin meeleest op je weblog (maargoed, al mijn vrienden, vriendinnen, klasgenoten, collega's, medemoderators en FOK!-users lezen ook mee en daar heb ik het ook regelmatig over dus who cares). Maargoed, zou het “de thuissituatie” zijn? Ik groei wel uit het gezin, dat merk ik sowieso. Ik ging de afgelopen jaren al behoorlijk mijn eigen gang maar ik had er nooit last van dat ik nog thuis woonde, en nu begin ik het wel te merken. Het is geen ergernis ofzo, maar iets anders, misschien is dat het wel. Ik wil bijvoorbeeld wel leren koken, en dat kan thuis. En daar doe ik het niet. Ik wil koken leren op zo'n manier dat als ik het verpest ik niet kan eten (maar tegelijkertijd mezelf niet gigantisch voor lul zet :-P ). Maar ik wil ook mijn eigen geld regelen, maar dan op een manier dat het echt belangrijk is dat ik niet alles opmaak aan DVD's. Als ik dat nu doe is er 's avonds nog steeds eten, straks niet meer. Ik wil een eigen stekkie hebben, een eigen hok. Mijn eigen dienst uitmaken. Maar dat ik het huis uit wil in de toekomst is nou niet iets waar ik zo naar smacht dat ik er last van ga krijgen, of wel? Nou, lijkt me niet iig.

En werk? Ik ben er net een dag dus dat lijkt me sterk.

Nou, ik kom er na deze grondige zelf-analyse niet uit. Als jullie het weten, ik hoor het graag :7.