Aldus mijn vierde course, “Het realiseren van een game” samengevat. We gaan een spelletje programmeren! In Java!

Nou is programmeren wel een groot woord. Want uit angst dat wij, arme zielige ICA studentjes ook daadwerkelijk iets leren, moeten we al ons “werk” ondersteunen met triviale zaken als mindmaps, verslagen, onderbouwingen en commentaar in broncode. Consequent en permanent.

Het komt er eigenlijk op neer dat ik meer tijd bezig ben met bewijzen dat ik het kan, dan met het kunnen (of het leren te kunnen) zelf. Voordat ik uberhaubt een regel code op het scherm heb kunnen zetten ben ik bezig geweest met een mindmap. Ik kreeg 15 termen, waarvan ik er 2 niet kende, die ik in een mindmap moest samenvoegen. Ik vroeg nog vertwijfeld wat er dan precies “mind” aan een mindmap is als de woorden zijn voorgekauwd, maar ik kreeg jammergenoeg geen duidelijk antwoord :').

En dan heb je de mindmap af, eindelijk, en dan lever je dat in. Ik had die mindmap met veel pijn en moeite gemaakt in een rampenprogramma dat CMap heette en mij aangeraden werd door een klasgenoot. Het was stijlvol, en snel maar na een update deed het hele pakket niks meer. Handig!

Maargoed, mindmap af dus. Terug naar de broncode. Er moest commentaar in komen en veel ook.

private int calcScore(int x) {
return x * 3;
}

Hoeveel commentaar kan je daarbij schrijven? Vier volle regels, zoals is gevraagd? Lijkt me een beetje veel van het goede, maar desondanks is het wel verplicht. Verplicht ja, om debiel veel commentaar te leveren op zelfs de meest obvious code.

Ik ga weer aan de slag :{