De laatste maanden ben ik zoals de titel al zegt, nogal vergeetachtig. En niet op zo'n manier van “Goh waar staat de koffie ookalweer” of “Shit waar ligt mijn telefoon” maar echt vergeetachtig. Vergeetachtig als in “Jezus wat deed ik gisteravond ookalweer” en “Hoe heet die jongen die ik al maanden ken en af en toe spreek nou?“.
Dat is knap storend. Logisch. Maar niet alleen omdat ik niet graag dingen vergeet, maar omdat ik tegen grenzen aanloop die ik eerst niet had. Zo was ik de afgelopen maanden met twee goeie vrienden bezig met een stel opdrachten voor school. Ik heb soms tot drie keer toe moeten vragen wat ik moest doen. Ik haalde opdrachten door elkaar en vergat dingen te doen die ik had beloofd. En al konden zij dat wel hebben en begrepen ze het ook wel, voor mij was het gigantisch vervelend.
Maar het is erger. Ik was bij mijn vriendin, en ik stond op een gegeven moment op en ik was gewoon tien(!) seconden bezig met me te herrineren wat ik de avond daarvoor ookalweer deed. En we waren nota bene naar een cabaretvoorstelling geweest van haar oudste broer. Als ik een saaie avond was vergeten had ik het mezelf nog kunnen vergeten, maar die voorstelling was geniaal dus 'what the fuck?'.
De mensen uit haar vriendengroep ken ik nu redelijk. Ik spreek ze af en toe en op feestjes en verjaardagen kom ik ze weer tegen. Sommige kende ik al (van FOK!, uit Arnhem) maar de meeste zie ik alleen dan. Het lullig is dat ik een heleboel namen weer vergeten ben. Dat is vooral kut als mijn vriendin een anekdote vertelt, of iets zegt over school of vrienden. “Ja die en die en toen dat en dat“. En dan weet ik een half uur later nog niet wie ze nou bedoelt, terwijl ik die mensen al meerdere malen heb gesproken en ze door mijn vertelenthousiasme waarschijnlijk meer weten over mij dan ik over hun.
Van de leraren die ik de afgelopen maanden heb gehad weet ik nog steeds de namen niet uit mijn hoofd. Ik moet het Intranet erbij pakken om op te zoeken van wie ik les had in Probleemoplossing of wie die rare man toch was die ons hielp met de lopende band.
Toch is het niet zo dat ik dingen vergeet.. Alles van voor januari zit er nog redelijk stevig in. Daar regeert mijn gewone vergeetachtigheid nog. Dat is de vergeetachtigheid die streng selecteert op dingen die me interesseren en dingen die ik leuk vindt. Mensen, gebeurtenissen, het zit keurig op zijn plaats met de doodnormale hiaten van lange lessen, saai werk en vervelende mensen. Van voor mijn vader overleed herriner ik me alle aardige mensen, alle leuke dingen en alle interessante lesstof nog. Ik zou ons website-project zonder problemen kunnen starten. Of ik het af zou krijgen is een tweede.
Ik onthou gewoon niks meer. Waar ik vroeger hele PHP-programma's in mijn hoofd had en bouwde, ben ik nu eerst lang bezig met ontwerpen ervan.. Alleen maar om er achter te komen dat ik daar al de draad kwijt raak.
Gelukkig zijn er wel oplossingen. Ik heb nu een online agenda die ik bij hou alsof mijn leven er vanaf hangt, en ik ben een dagboekje begonnen. Al was het maar, zodat ik terug kan bladeren om te kijken waar ik gisteren ookalweer uithing.