Gisteren vierden onze bijna-buren (2 huizen verderop) wat dingen. Ze waren X jaar bij elkaar, manlief was X jaar oud, en ze waren net verhuisd naar dat huis. Was een erg gezellige boel en zoals altijd is dan de hele straat aanwezig, vergezeld door mensen uit omliggende straten. Best wel gezellig, ware het niet dat de enige onderwerpen waar je een gesprek met ze over kan houden de kinderen zijn, en het werk. En tja, dat is niet erg spannend. Maargoed, onze bijna-buren zijn leuke mensen en hun kinderen zijn leuk (eventjes dan). En ze hebben een Mac, pluspuntje dus.

Ik heb ook rare buren. Gewoon, huisje boompje beestje maar toch een beetje maf. Kinderen worden straalverwend, ze verbouwen het huis ultiem lelijk of ze hebben elke drie maanden een nieuwe auto. De papa van het gezin werkt in Amsterdam en zit van maandag tot vrijdag in een hotel. Je snapt waar ik heen wil. Een beetje het leven dat ik niet wil. Maar gelukkig is iedereen wel lief, dat scheelt best. En dat soort mensen zijn er ook gewoon.

Wat ik maar vertellen wilde is dit: gisteren op de verjaardag kwam onze buurvrouw (niet de bijna-buurvrouw dus) naar mijn zusje toe met de fantastisch tactische vraag:

Goh, hoe was jouw vaderdag?