Je staat er verstelt van wat je allemaal niet overkomt, als je er over nadenkt. Ik stond te afwassen vanavond en mij is zo ontzettend veel niet overkomen deze week dat ik het toch even moest delen. Het begon afgelopen woensdag.

Mijn moeder, die lesgeeft, glijdt uit in een gang en klettert heel hard op haar zij. Steunen op haar linkerbeen gaat niet, ze kan niet lopen en alles doet pijn.Terwijl ze via de huisartsenpost naar het ziekenhuis wordt gereden voor foto's ben ik op de hoogte gesteld van het hele gebeuren via de telefoon. Ik charter een rolstoel en samen rijden we naar de röntgen-afdeling. Daar constateert de dokter dat ze haar heup niet gebroken heeft, en slechts een flinke kneuzing heeft opgelopen.

Vanaf die woensdag heb ik eigenlijk onafgebroken bij mijn moeder gelogeerd. Terwijl ze in bureau-stoelen door het huis heen rolde heb ik samen met mijn broertje de was gedaan, boodschapjes gehaald, en zijn we 200 keer van kamer naar keuken naar slaapkamer naar badkamer naar schuur gelopen om alle ditjes en datjes te doen en te halen die mijn moeder normaal zelf doet.

Tijdens een van die dagen reed ik te hard, zonder rijbewijs of papieren naar huis. Ik werd niet van de weggeplukt bij de controle voor mijn huis. Dat scheelde toch mooi weer een heule hoge boete. Als dank heb ik de agenten later in de hal van de flat laten staan (ze stonden voor mjn voordeur). Ik zei uiteraard niks.

Eenmaal thuis aangekomen rook ik een koffieluchtje. Een vies koffieluchtje. En toen kwam ik er achter dat ik het koffiezetapparaat aan had laten staan. Vanaf woensdag. Tot zondag. Vieze drab onderin de pot, alles stonk. En het filter met de oude koffie erin was kurkdroog. En warm. Kortom: mijn flat was niet afgebrand.

Je kan mekkeren over wat je allemaal overkomt en wat het allemaal kut is, maar uiteindelijk overkomt je meer niet dan wel. En da's maar goed ook ;-).