En we zijn terug!

Problemen met de Belgische “agent” van mijn webhoster waren de oorzaak van het probleem; nu mijn webhoster geen tussenpersoon meer nodig heeft voor het registreren van .be domeinnamen (ze zijn nu zelf agent) was het nodig om alle domeinen over te zetten; een technische ingreep.

Aangezien ik te lam was om een briefje terug te sturen met een krabbeltje, trok de oude agent alvast de stekker uit de DNS dinges. Handig van mezelf dus. Maar we zijn er weer!

Wat vind je van de samenhang in de opleiding?

Dat is een doordenkertje. Ik had eergister een “interne audit” op school. Een commissie van docenten van een andere opleiding kwamen langs om de kwaliteit te meten van mijn Informatica opleiding. En nu we met het nieuwe “semester”-systeem werken is er bijvoorbeeld totaal geen samenhang in de opleiding. Dat levert leuke discussies op als je uitlegt hoe het werkt.

Het zit zo. In plaats van een opleiding van drie jaar (na je propedeuse) heb je nu een soort semesters. Zes stuks, waarvan drie stage. Die andere drie mag je zelf invullen. Kies je nou drie semesters die met Technische Informatica van doen hebben, wordt je TI'er. Kies je drie “gewone” semesters word je I'er. Tijdens zo'n semester heb je een onderwerp (websites, OO-programmeren,embedded proggen), en een project. Mixen mag uiteraard. Nou heeft dat hele systeem een paar zwakke punten, en laten we hopen dat de commissie het oppikt. Als zij het niet oppikken dan doet de externe commissie het wel!

- De kwaliteit van de semesters is onderling erg verschillend. Er is een docententeam voor elk semester. Zij bepalen de inhoud van het semester aan de hand van een aantal structuurs-eisen (lesplannen, courses, formatieve toetsen). Inhoudelijk mogen ze het zelf weten. Dat betekent verschil. Ik deed vorig jaar een semester over Java en UML… heel heel erg pittig. Ik doe een semester over webapplicaties.. en ik zit me een partijtje uit m'n neus te vreten, niet normaal.

- Je kan elk semester altijd kiezen. Dat betekent dat je als docententeam moet uitgaan van propedeuse-niveau. Elk semester begint dus met vertellen over portfolio's en uitleggen wat dat nou is, bewijsmateriaal. Bovendien ligt het tempo niet erg hoog en klimt het maar langzaam hoger… En als dat nog niet alles is… je wordt zo lekker aan het handje genomen. Wel in de les komen hoor! Alles wel op tijd inleveren! Het huiswerk voor morgen is [..]! Erg vermoeiend.

- Inhoudelijk is er nog minder samenhang. Dat heeft uiteraard ook met de structuur te maken, maar algemene projectvaardigheden worden ook niet gecoördineerd. In mijn huidige semester werd me gisteren vertelt dat het watervalmodel toch wel echt de beste methode was om iets te bouwen. Je gaat van fase naar fase en je levert helemaal aan het eind een product op. Dat is leuk, maar in mijn vorige semester werd de watervalmethode van werken compleet door de plee gespoeld. En daar hadden ze heel heel veel redenen voor, die buiten de scope van deze post vallen. En nu moet ik dus weer gaan watervallen. Ik voel me anno 1970.

Positieve note: Ik kreeg een fles wijn als dankje voor m'n feedback. Score!

Het sneeuwt….

En de nederlandse betuttelcultuur is weer op zijn best. Zojuist kreeg ik dit mailtje van de HAN:

Beste student,

Vanwege het weeralarm zijn er vanmiddag (donderdag 8 februari) vanaf 14.00 geen lessen.

Met vriendelijke groet,

Onderwijsbureau ICA

Kijk uit! Sneeuw!

Iets heel anders trouwens. In één van mijn courses (Webtechnologie) verlies je je “recht” op feedback van de docent, als je niet met minstens drie vragen over de stof komt de aankomende week. Heb je geen vragen, dan hoef je niet op support te rekenen als je toch vragen hebt. Jammergenoeg is de stof uitermate simpel… een beetje CSS, een beetje Javascript en (oei!) html. Oh wacht, XHTML! Nou wordt dat vast moeilijker de komende weken (hoop ik) maar voorlopig stelt het niet voor. Kortom: ik moet vragen gaan verzinnen om de docent blij te houden.

De lezersvraag van deze week: Is dat debiel, of niet? Hint: de vraag is retorisch.

Zwemmen

Zwemmen is gezond, dat is redelijk bewezen. Hoewel de chloor niet erg bevorderend is voor je haar, kom je met een paar baantjes per dag een heel eind als het gaat om je conditie. Daarom ben ik al een tijdje ‘s ochtends aan het zwemmen, maar ik moet zeggen dat het me niet zo bevalt, ondanks het feit dat ik naast een zwembad woon, en dus zo het water in kan springen.

Zoals elk zwembad heeft ook het zwembad waar ik zwem een onzichtbare indeling. Ik begon een paar weken aan de linkerkant, en ik eindigde ergens in het midden. Dat zit zo:

Helemaal links zwemmen de fanatieke sporters. Ze trekken vlot hele baantjes borstcrawl en komen fris en gezond weer uit het water. Prima, ze doen maar. Ga er niet tussenliggen, want je wordt gewoonweg van je sokken gezwommen. Eén van die gasten zei dan ook “je kan beter ff daar gaan liggen, dan leef je straks nog”. Dus ik opschuiven. De banen daarnaast worden alleen veel erger. Daar zwemmen kale dertigers en veertigers die een paar kilo teveel meesjouwen. Ze zijn vlot in het water maar zijn nogal chagrijnige zwemmers. Met al die dure spullen (zwembroek, brilletje, hippe handdoek, mooie tas) moet de investering het wel waard zijn dus wee je gebeente als je er tussen gaat schoolzwemmen. In plaats van een vriendelijke hint wordt je vrolijk aan de kant geduwd met een trap na.

Rechts van het midden, waar ik intussen ben beland, zwemmen de bejaarden. Knorrige oude mannetjes die op hun gemak 4 kilometer in de schoolslag doen. Met het tempo én het gedrag van olietankers ploegen ze door het water. Het gevolg? In plaats van l-vormige baantjes trek ik S-vormige baantjes door het bad. Met 40 meter per baan is het wel gezond, maar knap vervelend.

Verder opschuiven is geen optie. Dan kom ik tussen de huisvrouwen terecht. Net als ijsbergen steekt er een topje boven het water uit, terwijl de rest van de massa ergens in het badpak (model paardendeken) drijft. Behalve dan hun tempo (nog lager dan de bejaarden) zwemmen ze bovendien consequent twee aan twee, en daar wil je niet tussen terecht komen.

Ik zwem nu voorzichtig in het midden. Tot de bejaarden overleden zijn en de dertigers hun goede voornemens opgeven. Misschien heb ik dan een beetje rust in het bad.