Dat is een doordenkertje. Ik had eergister een “interne audit” op school. Een commissie van docenten van een andere opleiding kwamen langs om de kwaliteit te meten van mijn Informatica opleiding. En nu we met het nieuwe “semester”-systeem werken is er bijvoorbeeld totaal geen samenhang in de opleiding. Dat levert leuke discussies op als je uitlegt hoe het werkt.
Het zit zo. In plaats van een opleiding van drie jaar (na je propedeuse) heb je nu een soort semesters. Zes stuks, waarvan drie stage. Die andere drie mag je zelf invullen. Kies je nou drie semesters die met Technische Informatica van doen hebben, wordt je TI'er. Kies je drie “gewone” semesters word je I'er. Tijdens zo'n semester heb je een onderwerp (websites, OO-programmeren,embedded proggen), en een project. Mixen mag uiteraard. Nou heeft dat hele systeem een paar zwakke punten, en laten we hopen dat de commissie het oppikt. Als zij het niet oppikken dan doet de externe commissie het wel!
- De kwaliteit van de semesters is onderling erg verschillend. Er is een docententeam voor elk semester. Zij bepalen de inhoud van het semester aan de hand van een aantal structuurs-eisen (lesplannen, courses, formatieve toetsen). Inhoudelijk mogen ze het zelf weten. Dat betekent verschil. Ik deed vorig jaar een semester over Java en UML… heel heel erg pittig. Ik doe een semester over webapplicaties.. en ik zit me een partijtje uit m'n neus te vreten, niet normaal.
- Je kan elk semester altijd kiezen. Dat betekent dat je als docententeam moet uitgaan van propedeuse-niveau. Elk semester begint dus met vertellen over portfolio's en uitleggen wat dat nou is, bewijsmateriaal. Bovendien ligt het tempo niet erg hoog en klimt het maar langzaam hoger… En als dat nog niet alles is… je wordt zo lekker aan het handje genomen. Wel in de les komen hoor! Alles wel op tijd inleveren! Het huiswerk voor morgen is [..]! Erg vermoeiend.
- Inhoudelijk is er nog minder samenhang. Dat heeft uiteraard ook met de structuur te maken, maar algemene projectvaardigheden worden ook niet gecoördineerd. In mijn huidige semester werd me gisteren vertelt dat het watervalmodel toch wel echt de beste methode was om iets te bouwen. Je gaat van fase naar fase en je levert helemaal aan het eind een product op. Dat is leuk, maar in mijn vorige semester werd de watervalmethode van werken compleet door de plee gespoeld. En daar hadden ze heel heel veel redenen voor, die buiten de scope van deze post vallen. En nu moet ik dus weer gaan watervallen. Ik voel me anno 1970.
Positieve note: Ik kreeg een fles wijn als dankje voor m'n feedback. Score!