Zwemmen is gezond, dat is redelijk bewezen. Hoewel de chloor niet erg bevorderend is voor je haar, kom je met een paar baantjes per dag een heel eind als het gaat om je conditie. Daarom ben ik al een tijdje ‘s ochtends aan het zwemmen, maar ik moet zeggen dat het me niet zo bevalt, ondanks het feit dat ik naast een zwembad woon, en dus zo het water in kan springen.

Zoals elk zwembad heeft ook het zwembad waar ik zwem een onzichtbare indeling. Ik begon een paar weken aan de linkerkant, en ik eindigde ergens in het midden. Dat zit zo:

Helemaal links zwemmen de fanatieke sporters. Ze trekken vlot hele baantjes borstcrawl en komen fris en gezond weer uit het water. Prima, ze doen maar. Ga er niet tussenliggen, want je wordt gewoonweg van je sokken gezwommen. Eén van die gasten zei dan ook “je kan beter ff daar gaan liggen, dan leef je straks nog”. Dus ik opschuiven. De banen daarnaast worden alleen veel erger. Daar zwemmen kale dertigers en veertigers die een paar kilo teveel meesjouwen. Ze zijn vlot in het water maar zijn nogal chagrijnige zwemmers. Met al die dure spullen (zwembroek, brilletje, hippe handdoek, mooie tas) moet de investering het wel waard zijn dus wee je gebeente als je er tussen gaat schoolzwemmen. In plaats van een vriendelijke hint wordt je vrolijk aan de kant geduwd met een trap na.

Rechts van het midden, waar ik intussen ben beland, zwemmen de bejaarden. Knorrige oude mannetjes die op hun gemak 4 kilometer in de schoolslag doen. Met het tempo én het gedrag van olietankers ploegen ze door het water. Het gevolg? In plaats van l-vormige baantjes trek ik S-vormige baantjes door het bad. Met 40 meter per baan is het wel gezond, maar knap vervelend.

Verder opschuiven is geen optie. Dan kom ik tussen de huisvrouwen terecht. Net als ijsbergen steekt er een topje boven het water uit, terwijl de rest van de massa ergens in het badpak (model paardendeken) drijft. Behalve dan hun tempo (nog lager dan de bejaarden) zwemmen ze bovendien consequent twee aan twee, en daar wil je niet tussen terecht komen.

Ik zwem nu voorzichtig in het midden. Tot de bejaarden overleden zijn en de dertigers hun goede voornemens opgeven. Misschien heb ik dan een beetje rust in het bad.