Vandaag wordt Robert waarschijnlijk naar de medium-care verplaatst. Hij ademt zelfstandig, kan zijn hartslag op peil houden en heeft een stabiele bloeddruk. Bovendien wordt de infectie langzaam maar zeker minder.
Hoe Robert er uiteindelijk uit gaat komen is nog niet bekend. Er kunnen nog complicaties optreden. Bovendien hebben de hersens een ontzettende opdoffer gekregen van de infectie in de hersenvliezen. Op dit moment reageert hij heel onrustig, warrig en reageert hij niet op “inhoudelijke” vragen. Af en toe kijkt hij om zich heen maar hij herkent niemand en reageert nauwelijks op instructies. Hij knijpt wel in je hand maar steekt bijvoorbeeld zijn tong niet uit.
Van wat ik begreep duidt dit op een laag bewustzijn. Hij is er wel, maar de rest nog niet. Reacties op de hoofdpijn, rugpijn (van het liggen) zijn bijna instinctief; zelfs praten kan een uiting zijn die niks zegt over zijn eigen toestand. Het kan nog dagen duren voordat vooruitgang zichtbaar wordt. Nu de infectie goed bestreden wordt, is het de vraag hoe Robert er uit komt.
Jezus, ik hoop echt dat het goedkomt zeg. Gelukkig dat het in elk geval al wat vooruit is gegaan, nu maar zien hoeveel vorderingen hij nog meer maakt. Ik duim echt voor hem, en jullie allemaal.
Beste allemaal,
Zaterdagavond ben ik even langs geweest (Tonnie, zijn moeder). Robert is inderdaad verplaatst naar medium care, omdat hij het lichamelijk goed doet. Robert volgt nog steeds geen instructies op; hij bewoog al wel wat rustiger in zijn bed dan vanmorgen. Het zag er gewoon wat rustiger uit. Groetjes, Tonnie
Na van de eerste schrik te zijn bekomen, volgen we vol spanning de laatste ontwikkelingen. We wensen Robert en alle betrokkenen heel veel sterkte. In onze huiskamers branden de kaarsjes als teken van warmte, kracht en steun.
Hey Robert, donderdag 21 juni 07
Het bericht van tante Riet slaat in als een bom. Zo zit je samen aan tafel gezellig te eten en nu dit.
Voor mij staat alles weer even stil en buiten draait het gewoon weer door. Wetende in welke situatie jullie zitten is een werkelijkheid die ik bijna niet kan bevatten. Het enige wat ik kan is om in gedachten bij jullie te zijn. Ik steek een kaarsje op en vraag Maaike (ons engeltje) om mij even los te laten om naar jou toe te gaan, om aan jou die kracht te geven die ik van haar kreeg.
Ik hoop dat je weer snel er bovenop komt en voor jullie: Tonie, Meriam, Sander & Co. veel sterkte en kracht.
Groetjes Lucienne
Hallo allemaal,
Wat een mooi berichtje van Lucienne hierboven.
Fijn dat deze blog er is en gelukkig blijf ik ook via Ben goed op de hoogte. Veel sterkte en ik hoop en wacht op goed nieuws!
Liefs Lies
Zondag 24 juni: Robert was vanavond rustig aan het slapen. Hij heeft vanmiddag voor het eerst instructies opgvolgd: hoera! Langzaam maar zeker zijn er momenten dat hij aanspreekbaar is, en bewust genoeg om te doen wat er gevraagd wordt. Robert heeft nog veel rust nodig. Groetjes allemaal en bedankt voor jullie lieve reacties, Tonnie