Tonnie belde net, er is vanmiddag een hersenscan gedaan. De druk op de hersenen is redelijk, aan de frontale kwabben (voorkant) nog aan de hoge kant. Morgen wordt een ruggeprik gedaan om te controleren hoe het met de infectie is. Eventueel wordt dan ook een drain geplaatst, waarmee hersenvocht afgevoerd kan worden. Dit verlaagt de druk nog eens verder, en dwingt Robert om zelf meer hersenvocht aan te maken.
Op zich gaat Robert vooruit, maar de manier waarop hij blijft reageren op aanraken en praten (onrustig, dwangmatig huilen) baart de artsen zorgen. Er werd gehoopt op sneller herstel. Er wordt niet meer gevreesd voor (veelvoorkomende) doofheid als gevolg van de ontsteking, Robert reageert goed op geluiden, zoals het knippen met de vingers. Hoe een en ander zich gaat ontwikkelen, blijft wederom afwachten.
Ze zei dat een goed herstel meestal sneller gaat dan dit. Dan hebben ze vaak binnen enkele dagen al wel vooruitgang, terwijl Robert op dit moment redelijk hetzelfde blijft.
Miriam
Tonnie belde net en vertelde dat de verpleegster met Robert bezig was. Ze zag dat hij zn ogen open had en haar gericht aankeek, dus ze vroeg ‘Hey, hoe gaat het met je?’. Toen zei hij ‘Ja, goed’. Toen vroeg ze ‘Hoe heet je nu eigelijk’ om te kijken hoe hij reageerde, en toen ging Robert weer slapen.
Trouwens Sander sorry als ik je weblog aan het overnemen ben, als je wil moet je dit maar wissen en zelf posten, maar ik dacht ik zet even een positief bericht neer.
groetjes Miriam