Voor de mensen die meelezen over Robert, dit stukje gaat niet over hem. Het gaat over mijn opleiding. Lees gerust mee en reageer als je dat wilt.

Het niveau van lesgeven op HBO opleidingen verschilt van zuigend tot ontzettend ruk. Mijn school is nu ook zover. Op de HAN hebben ze besloten om de ICA een nieuw lesmodel te geven om zo nog betere studenten op de arbeidsmarkt te zetten. Ze hebben het semestermodel bedacht.

Na het eerste jaar heb je je propedeuse binnen. In de drie jaar daarna moet je, behalve je minor en je afstuderen enzo, ook drie semesters volgen; elk van een half jaar. Zo’n semester gaat over een specifiek onderwerp, zoals “OO programeren”, “website bouwen”, “ICT en businesses dichter bij elkaar brengen”. Er zijn ook semesters zoals “communicating with databases” en “create a rich internet application”. Ik volg die laatste overigens.

Tijdens de eerste helft van zo’n semester krijg je twee courses. Die twee courses behandelen de meest belangrijke onderwerpen van het semester. Tijdens de tweede helft ga je aan de slag met een project om je in de opgedane kennis te verdiepen en op die manier wat te leren. Klinkt goed, of niet? Nou nee.

Om te beginnen, er zit veel verschil tussen het niveau van semester tot semester. Het semester dat ik nu heb gevolgd,CRIA, stelt werkelijk geen ruk voor. Zo heb ik Javascript geleerd die rechtstreeks van Google valt te halen en de opdracht van het project was erg leuk, maar inhoudelijk niet erg diepgaand. Daarnaast zijn er semesters voor communicatie-studenten die écht nergens over gaan. Maar op zich is dat niet zo frappant, want C-semesters gaan in de regel nergens over. Maar het ontzettend grote niveauverschil tussen semesters zorgt ervoor dat de ene route wel een HBO-diploma waard is, en de andere niet. Ik bedoel, voor je diploma: een semester over wikischrijven, een semester photoshoppen, en een semester Mambo installeren. Hardly the effort.

Een ander nadeel van het semestermodel is dat je elke keer opnieuw begint. Een eis aan elk semester is is dat het na het propedeusejaar te volgen is. Dat betekent dat elk semester opnieuw begint met newbies. Hoe schrijf je een portfolio? Wat is een project? Vroeger was het zo dat je samen met je klasgenoten je niveau omhoog tilde en op die manier een professional wordt ipv een studentje. Jammer genoeg betekent het semestermodel dat je elke keer opnieuw moet beginnen. De eerste drie weken van het semester zit je dus per definitie uit je neus te vreten omdat iedereen nog moet wennen. En elk semester weer moet je maar hopen dat je niet bij Havo-gastjes in de klas komt die alle negen weken van de courses geen zak uitvoeren om er aan het eind van het semester achter te komen dat ze toch wel heul veel moeten doen. Verschrikkelijk irritant.

Over leren gesproken. Het derde nadeel van het semestermodel is dat je geen kennis opbouwt. De kennis die ik heb opgedaan tijdens mijn eerste of tweede semester kan ik niet gebruiken tijdens mijn derde semester. Immers, inhoudelijk gezien gaat het semester van het propedeusejaar uit. Dus ook als je tijdens je eerste semester hebt geleerd om goed OO te programmeren krijg je tijdens het semester daarna vrolijk weer les in scriptjes schrijven in Qbasic. Hopla! En heb je net een groot project afgerond met behulp van de agile werkmethode Scrum, een semester later wordt je door je docenten om een zeer onrustige opdracht met het watervalmodel te doen. Iets dat dan ook compleet mislukt.

En uiteraard word je elk semester geconfronteerd met andere docenten, die voor een groot deel ontzettend incompetent zijn. En dat heeft ontzettend invloed op de voortgang van het project. Neem nou die ene docent die zo absent-minded is dat hij het op het afstuderen van een vriend van me voor elkaar kreeg om het verslag niet te lezen en het lot van hem te bepalen met een afwezig “ja ehm het is wel goed”. Of die ene docent die geniaal is met C maar Java moet geven en noodgedwongen niet meer tips kan geven dan “Google het maar”. Voor meer anekdotes moet je eens in mijn vriendengroep rondvragen.

En dit systeem wordt om de een of andere duistere reden gecombineerd met competentiegericht werken. Hoe verschrikkelijk dàt is vertel ik je de volgende keer wel maar ik kan je alvast een spoiler geven… Ik ken iemand uit een projectgroep van een ander semester, die de bron was van alle conflicten in die groep. Vorige week is hij geslaagd voor zijn competentie “Samenwerken”. Simpelweg door veel te lullen, een pietsje door het stof te gaan, en vooral veel reflectie te schrijven.

_{Je snapt natuurlijk wel dat ik dit pas plaats nadat ik de resultaten voor mijn semester binnen heb. Ik heb het gehaald! Het semestermodel verandert niets aan het feit dat het geven van kritiek (op de opleiding) betekent dat je je eigen ruiten ingooit. Hoe meer je in het openbaar klaagt, hoe moeilijker het wordt om het semester ook daadwerkelijk te halen. Vandaar dat je dit pas leest als de zomervakantie al begonnen is.}