Robert zit aan tafel voor zijn ontbijt als ik om 9 uur arriveer. Chris(verpleegkundige) heeft hem al gewassen en aangekleed. Robert eet anderhalve boterham zelf. Weer een stap verder. Hij hoeft geen antibiotica meer. Hij heeft geen pijn meer. Robert wil naar huis. Ik leg hem uit dat dat nog niet kan. Na het ontbijt gaat hij weer in bed liggen. Hij wil het liefst computeren. Dat kan nog niet, omdat dat een te grote belasting is. Hij leest nu strips tussendoor.Miriam is om 11 uur in het ziekenhuis. Robert slaapt vooral, en om kwart voor twaalf vertrekt Miriam weer.
Om half vijf ben ik terug in het ziekenhuis na een lange wandeling bij Boxtel met mijn broer Ben. Robert staat op het punt om te gaan eten. Aangekleed en wel eet hij het voorafje: een groot bord patat. Het gaat erin als koek. Daarna komt de warme maaltijd: schnitzel, aardappelen, worteltjes, appelmoes en als toetje een mix van vers zomerfruit. Alhoewel hij zegt geen honger te hebben, eet hij de schnitzel helemaal, een paar worteltjes en wat appelmoes. Echt Robert: nooit een groenteliefhebber geweest. Robert vraagt wanneer hij naar huis kan. Uitgelegd, dat zijn hersens als het ware op standby hebben gestaan, en dat de programmering nog niet helemaal klaar is. Als voorbeeld gebruik ik hoe hij kijkt en leest: vaak met een oog dichtgeknepen. Hij vindt het niet leuk om te horen, maar blijft er wel rustig onder. Zijn snelle boosheid is nagenoeg weg: vandaag niet gemerkt dat hij er nog last van heeft. Hij weet dat hij in een ziekenhuis ligt(Rijnstate?). Ja, zeg ik in het Rijnstate. Plaats en tijd moeten nog doordringen.
Al met al een dag met vooruitgang: uit bed, zittend aan tafel aan het eten, erg helder als hij wakker is. Herhaalt minder hetzelfde dan gisteren.
Tot morgen! Tonnie
En nogmaals, ontzettend fijn om te horen dat het zo vooruit gaat met Robert! Voor jullie het weten zit hij weer hele dagen achter zijn pc te puberen :P
we volgen de berichten steeds met spanning. blij dat het elke dag vooruit gaat. we hopen dat hert elke dag zo vooruit gaat, zodat hij weer snel naar huis mag. Groeten en pas ook goed op jezelf.
Hoi Toni,
Het was fijn om zaterdag even bij jullie thuis te zijn.
De ontspanning was merkbaar en zeker toen Meriam binnen kwam
met het bericht dat Robert het eten van haar wel had geaccepteerd. Het gevoel dat jullie nu iets voor hem kunnen doen dan alleen maar afwachten doet jullie zichtbaar goed.
De sprongen die Robert nu maakt zijn groot en hopelijk blijft het goed gaan.
De groetjes aan Robert van Ons.
Lucienne
Lieve Tonnie,Sander Miriam en Robert,
Het zal een geweldige opluchting zijn voor jullie allemaal,dat het nu met sprongen vooruit gaat.
Tonnie het heeft me goed gedaan dat ik Zaterdag bij jullie kon zijn Kort maar wel heel ontspannend
Ook de volgende berichten zullen we blijven volgen.
Heel veel liefs en een dikke pakkerd van ons hier uit Hoensbroek.
Jan, Riet, Monique, Robert en Huub
Ben ik even 4 dagen met mijn vriendin in Gent geweest en lees dan hoe goed Robert al opknapt!!! Vooral als je een aantal dagen niet op de site bent geweest , valt dat op. Zoveel stappen vooruit. Koos heeft bij de comments van 29 juni zijn stukje niet op de site gekregen. Het spreekt vanzelf dat we hier in Geldrop allemaal erg meeleven al komt het commentaar niet door.Doe Robert van ons heel veel groetjes, we sturen een kaart en Tonnie, Sander en Miriam rust een beetje uit van alle spanningen. Robert blijkt een sterke knul met heel veel power! Liefs van ons, Koos, Jeannette, Koan en Chris.