Biep biep bup bup biep bup biep bup bup biep biep bup bup biep biep bup.

Zo, het nummer ingetoetst. Ik bel namelijk met de politie van Salo. Ik moet mezelf straks registreren voor een residence permit. Ze willen me op papier hebben. En het gesprek was een drama.

Ze spraken bij het politiebureau nauwelijks Engels. Ik werd drie keer doorverbonden en ik kreeg uiteindelijk een vrouw aan de lijn die mijn vraag probeerde te beantwoorden: “wat voor een papieren moet ik allemaal meenemen voor die permit?” En uiteraard krijg je Engels met Fins er doorheen en een Fins accent terug. Dat boeit overigens niet wat ik heb een verschrikkelijk Nederlands accent. Mijn Engels klonk iig in mijn hoofd een stuk beter!

Maar dat maakte uiteindelijk niet uit. Ik wist namelijk wel redelijke volzinnen te produceren, maar dat werd te ingewikkeld, voor zowel haar als voor mij. We snapten elkaar voor geen meter, veel eehhhs en ehhhmms, en geen duidelijk antwoord. Maar de oplossing? Steenkolenengels!

- I need permit. Wat documents should I bring?
- You bring passport. And photo.
- Ok. Thanks and nice day!
- Nice day!

Kortom, een productief gesprek voor slechts 77 cent per minuut! Finland, here I cøme!