Gisteren met Mari mijn nieuwe huisgenoot opgepikt van het busstation. Moon, een Koreaanse jongen die hier zijn bachelor komt doen. Sympathieke gast maar erg vreemd. Zijn eerste vragen waren “hoe wist je dat ik het was?” en “waarom kan je de wegen vanuit de lucht zo goed zien?“. De antwoorden waren uiteraard “Je was de enige Koreaan tussen 30 Finnen, kon niet missen” en “waar heb je het in Godsnaam over?“.

Hij spreekt slecht Engels maar het is een aardige gozer. Vanochtend klopte hij om half 8 op mijn deur om me te vertellen dat hij naar de uni ging. Ik hoop dat dat geen gewoonte wordt!