25 graden. Licht tot 11 uur (en dan wordt het schemerig). De ideale condities om lekker te gaan zwemmen. Gisteren zijn we met zijn allen (Bart, Roel, Stijn, Blanka en Veronica) gaan zwemmen aan het strand van Salo. Dat is niet bepaald een Zandvoort strand; dankzij alle eilandjes en riviertjes is er nauwelijks golfslag of uitzicht.

De zwembroek voor het ongeluk

Mag de pret niet drukken natuurlijk, en we hadden veel lol. Op een gegeven moment besloten Bart en ik dan ook een geintje uit te halen. Tot je middel in het water staan, zwembroek uittrekken, en er mee zwaaien. Haha, leuk geintje natuurlijk. Tot dat Bart mijn zwembroek afpakte. En na wat gestoei heen en weer had ik geen zwembroek meer. Maar hij had hem ook niet. Oftewel: zwembroek weg. En met die fijne stroming (en hij dreef niet) was het onmogelijk om hem terug te vinden.

Kortom, ik kon op een vol strand (met dat koude water) in mijn blote pielemuisje terug lopen naar de rest. Niemand die mij even een handdoek of een boxershort toegooit, nééé.

En het ergste is nog wel dat ik nu mijn favoriete (lees: enige) zwembroek kwijt ben.