Ik heb al een paar weken ‘last’ van de aankomende winter. Het is niet echt een winterdepressie maar het is wel irritant. Eens kijken of jullie deze symptomen herkennen, want ik ben vast niet de enige die dit heeft.

Ik ben hangerig. Lijkt me een duidelijk symptoom. Normaalgesproken, als ik de hele dag binnen zit (te leren) wil ik aan het eind van de dag toch wel ff naar buiten. Even eruit, een frisse neus halen. Maar afgelopen maandag bijvoorbeeld heb ik de hele dag binnen gezeten. Ik had nog eten in huis dus ik hoefde nergens heen. Ik ben niet eens gaat fitnessen! En zo zit ik steeds langer en steeds vaker lekker niks te doen. En ik vind het heerlijk!
Ik eet teveel. Het staat in contrast met mijn voorgaande punt want ja, al dat stilzitten vreet natuurlijk absoluut geen calorieën. En toch eet ik me ongans. Vooral hartige dingen. Dan heb ik ‘s ochtends lekker ontbeten, ga ik naar school, niks aan de hand. Maar om 11 uur heb ik alweer honger. Eet ik een Twix ofzo. En om half 1 lunch ik gewoon. En dan om een uur of 3, half 4 gooi ik er een appelflap in of haal ik een broodje. En na het avondeten moet ik mezelf bedwingen om niet naar de Albert Heijn te rennen om wat lekkers te halen. Nog even en ook mijn ‘gereedschap’ hangt onder een afdakje. En dat moeten we niet hebben!
Ik ben ongemotiveerd. Zie ook hangerig. Ik heb echt nergens zin in. Behalve film kijken, of bed opmaken of andere makkelijke (dit is belangrijk) klusjes. Verder doe ik niks. Niet erg handig natuurlijk want de tentamens gaan gewoon door. Sterker nog, morgen heb ik een tentamen en ik zit dit stukje te schrijven!
Ik ben afwezig. Afgelopen dinsdag sprak ik Karin over de middelbare-schoolreunie die zaterdag was. Na een minuut of 10 gingen we ieder onze weg en zei Karin “Tot zaterdag!”. En ik vroeg verbaasd: “wat is er dan zaterdag?”. Kortom, als ik niet oplet ben ik er niet helemaal bij! En dat is niet handig, in het verkeer bijvoorbeeld kan je maar beter opletten!

En het is allemaal wel erg mild hoor, dus wat ik hier schets is een beetje overdreven. Toch valt het me zoveel op dat ik er over besloot te bloggen. Valt het jullie ook op (bij jezelf natuurlijk) of ben ik echt de enige met deze klachten?