Statistieken nerd

Wat ben ik toch ook een nerd. Heerlijk. Jullie wisten dat al, mij moet dat altijd even ingewreven worden. Maar dat wat ik nu weer heb gedaan echt extreem nerdy is, dat hoef je me niet te vertellen.

Een inleidend praatje: op images.nder.be zet ik alle plaatjes online die ik leuk vind. Dat zijn foto’s of stripjes, maar ook gewoon lollige dingen die ik online tegenkom. Omdat ik zelden wat weggooi groeit die lijst met plaatjes maar door. Hoewel je er niks van kan zien, staan er bijna 2500 bestanden op.

Nerd als ik ben (komt-ie) hou ik ook bezoekersstatistieken bij. Niet via Google of op een andere wijze, maar puur en alleen door bij elk plaatje dat wordt bekeken simpelweg op te slaan wie hem bekeek en waar-ie dat plaatje vandaan haalde. Dat is een hele simpele manier van gegevens verzamelen; gewoon alles opslaan.

Nou heb je niks aan zo’n lijst. Echt helemaal niks. Het levert een gigantische tabel vol met cijfertjes op. Maar dankzij mijn supertoffe programmeerkunsten (en daar komt de nerd in mij naar boven) kan je daar wel degelijk wat leuks mee doen.

Eerst tekende ik gewoon grafiekjes. Per dag het aantal bezoekers, niets meer en niets minder. Handig, maar ook saai. Al gauw wil je meer weten. Waarom is de ene dag drukker dan de andere? Wordt dat plaatje van dat meisje met die enorrrrme (kuch) nou echt veel meer bezocht dan dat saaie landschapje? Kortom, het was tijd om mezelf eens achter het toetsenbord te zetten en aan de slag te gaan!

Het resultaat? Een speciale pagina, toegewijd aan het laten zien van die grafiekjes. Alleen te bekijken door mijzelf, natuurlijk. Uitgesplitst in het aantal bezoekers per dag (tot op de seconde, als het moet), de statistieken van een bepaald plaatje, de bezoekers vanaf een bepaalde bron, en natuurlijk: wie dat dan wel niet waren (voor de nerds: op IP).

Ook dat levert leuke resultaten op. Nog niet genoeg voor een jaaroverzicht maar wel leuk om over te bloggen. Al heel snel had ik een paar leuke momenten uit mijn saaie tabel weten te halen:

  • Ja, plaatjes van mooie meisjes worden veel en veel meer bekeken. Ongeveer één derde van de bezoekers kwam voor plaatjes gemarkeerd als “bekijk dit vooral niet op je werk”. Lijkt weinig, maar bedenk je dat ik niet te koop loop met die foto’s. Op dit weblog zul je ze bijvoorbeeld niet snel zien. Ironisch genoeg waren dat heel veel mensen die surften vanaf hun werk.
  • Er was één handige knul die door had hoe ik mijn plaatjes hun naam gaf (elk plaatje krijgt van mij een nieuwe naam). Voor dat ik het door had, had hij met een handig stukje code tweeduizend (!) plaatjes gedownload.
  • Als je een plaatje online zet op bijvoorbeeld een internetforum, krijgt-ie eerst heel erg veel bezoekers. Naarmate de tijd verstrijkt wordt dat steeds minder en minder, tot er maar sporadisch iemand langs komt.
  • Zet je eenmaal iets online, dan blijft het online. Voor altijd. Sommige van mijn plaatjes staan niet meer online. Sommigen staan al jaren niet meer online (denk: al vijf tot zeven jaar niet meer). Desondanks zijn er nog steeds mensen die die plaatjes proberen te bezoeken. Ze krijgen een foutmelding, maar ze proberen het toch.
  • De meeste plaatjes zijn al eens bekeken. Er zijn er echter een heleboel die nog nooit door iemand zijn gezien, buiten mijzelf. Als je maar ver genoeg terugbladert op mijn weblog kom je ze tegen; anderen staan in de archieven van FOK! of hadden ooit een mooi plaatsje op het internet. Maar sinds ik de statistieken bijhoudt, is nog niemand bij die plaatjes geweest.

Zelfs statistieken kunnen leuk zijn. De enige voorwaarde daarvoor is een totaal gebrek aan SPSS en een beetje nerd-kunde.

Voorbeeldgrafiek

Jaaroverzichten

TV-loos als ik ben zie ik er maar weinig van. Heerlijk. Ik zat te denken, zal ik van mijn eigen blog een overzichtje maken? Een vlugge blik op mijn statistiekenpagina’s verraadt echter dat dit jaar niet veel bijzonders bracht. Ongeveer evenveel bezoekers (waarvoor dank!), ongeveer evenveel pageviews met een dip aan het eind van het jaar. Maar dat krijg je als je zo weinig blogt.

Sowieso krijg ik altijd veel bezoekers als ik een nieuw stukje schrijf. Behalve de homepage, en de pagina “ik” waren er een paar stukjes erg populair:

  1. Bloed geven. Ging over de bloedbank (tegenwoordig Sanquin, maar dat vind ik een rotnaam). Populair vanwege de grote naald in mijn arm?
  2. Wie doet wie?. Ging over de immer populaire “wie doet wie” website, waar ik overigens al veel te lang niks aan gedaan heb.
  3. De nieuwe kleren van de keizer. Die zal wel veel gegoogled worden. Overigens gaat het met de kleren prima, zo duur heb ik ze al een tijdje niet aangeschaft ;).

Andere opvallende hoogtepunten:

  • Na de zoekterm “www.nder.be” is mijn site het meest bezocht middels de zoektermen “lekkere wijven hyves”. Briljant!
  • Twitter levert een kwart van mijn directe bezoekers op.
  • FOK! is nog steeds de grootste bron van bezoekers die via een andere site komen

Kortom, “same old, same old”. Maar wel leuk om eens uit te spitten :).

Oeps…

Op mijn dooie akkertje loop ik richting het station. Het is spekglad, dus ik doe rustig aan. Plotseling word ik ingehaald door een jongen, die de Syntus-trein nog wil halen. Op Arnhem’s nieuwe ijsbaan, de stoep langs mijn straat, jogt hij resoluut door.

Ik roep, bang dat hij valt, “doe je voorzichtig!”. Geschrokken van mijn stem draait hij zich om… en gaat prompt onderuit. Oeps! Ik en mijn grote mond.

De hamvraag: kan ik nu bij Medium Willem op de website, of was dat ‘een beetje dom’?

Geplaatst in /me

Het jaar in tweets?

Drie maanden geleden schreef ik voor het laatst één van mijn briljante (kuch kuch) weblog-stukjes. Dat is nogal een periode. Volgens mij zelfs een record. Watskeburt, lieve Sander?

Nou, Sander heeft tegenwoordig veel impulsievere en snellere methodes gevonden om zijn vriendjes en vriendinnetjes op de hoogte te houden. Het is, jawel, Twitter. Verguisd door velen, omarmd door anderen, is het een ideale methode om snel willekeurige onzin de digitale ruimte in te slingeren.

Anjo viel het al op. Ook zij blogt veel minder dan dan vroeger. Want tja, Twitter is zo heerlijk makkelijk. En toch een beetje privé, dankzij een afgeschermd profiel. Wat nu? Door Twitteren? Of toch meer bloggen? Allebei?

Voor volgend jaar weet ik nog niet wat de beste methode is. Maar ik ben eens door al mijn Twitter berichtjes van de afgelopen drie maanden heengelopen. Deze pareltjes vond ik terug:

27 september: “Rommelbakje uitruimen: 38 pennen, 8 aanstekers, 2 stressballetjes, 50 vulpotloodvullingen… maar geen vulpotlood.

Opruimen, soms is het best relax. Kastjes, laatjes, plankjes, overal kom je spullen tegen die daar een jaar hebben gestaan, maar nooit van hun plek zijn geweest. De hamvraag: heb je ze dan wel nodig? Het antwoord is doorgaans “nee”. Dit jaar eindig ik goddank met veel minder spullen dan vorig jaar. Ook mijn klerenkast kreeg een opruimbeurt; een groot deel van al die oude, hippe, semi-grappige T-shirts zijn inmiddels naar Afrika. Misschien dat iemand daar mijn XKCD humor kan waarderen ;-).

4 oktober: “Ik ben slecht in gezichten… het zoveelste meisje dat hoi zegt, terwijl ik geen idee heb :$

Ook zoiets. In de eerste helft van mijn bestuursjaar leerde ik een boel mensen kennen van andere besturen en andere verenigingen. Maar hoe heette hij of zij ookalweer? Zeker als iemand je enthousiast begroet. Ik heb er dit jaar al een gewoonte van gemaakt om alle namen die ik hoorde op te schrijven. Blijven doen dus!

5 oktober: “Fotoshoot gehad! Nu 622 fotos uitzoeken:p

Ik heb de afgelopen maanden twee keer mensen op de foto mogen zetten. Joniet en Nelleke hadden allebei portfolio-foto’s nodig. Voor mij een mooie oefening. Zeker het herhalen waard ook. Benodigdheden: een camera (check), een locatie (check), en een model (check). Ik hoop dat ik er komend jaar nog veel meer mag doen!

14 november: “Vloeken in de kerk… http://yfrog.com/73o1foj

Mijn moeder heeft een iMac. Eindelijk. Het scheelt mij veel computer-gedoe als handig zoontje zijnde. Maar nu komt het. De beveiligde verbinding die zij moet leggen naar school toe werkt alleen op Windows. En dan moet je alsnog Windows installeren op zo’n prachtige iMac. Kortom, terug bij af! Volgend jaar dus evenveel computer-dingen te doen als dit jaar. Al hoop ik dat Windows op een iMac een stuk soepeler draait.

19 november: “Voel me helemaal CSI. Vond twee schroevendraaiers in mijn berging, maar die zijn niet van mij. Technische recherche komt ze halen. #spannend

Er werd ingebroken in de bergingen hier beneden. Alle deuren opengebroken, al mijn troep door elkaar gehaald, en bij een aantal buren was er veel meuk weg. Bij mij was niks weg; er viel ook weinig waardevols te jatten. Maar tot mijn verrassing vond ik twee schroevendraaiers. Met mijn suffe hoofd pak ik er nog eentje vast ook. Dat terwijl het meisje aan de telefoon nog zei (over vingerafdrukken): “dat doen ze niet alleen in CSI hoor”. Laat ik volgend jaar eens wat beter opletten.

2 december: “College van Bart Jacobs. Betalen met je roffeltje. Science fiction?

De leukste colleges zijn colleges waar je wordt gepushd om eens ergens over na te denken. De colleges die ik van hem krijg zijn zo. Roffel met je vingers eens een deuntje op tafel. Onderzoek heeft al uitgewezen dat die ontzettend moeilijk na te apen zijn, terwijl je ze snel kan veranderen als iemand je roffeltje toch heeft nagemaakt. Wie weet wordt het wat als manier om je je te identificeren. De term die daarbij hoort is natuurlijk “thinking outside the box”. Hoewel ik altijd ontzettende jeuk krijg van dat vacature-modewoord is het wel een goed voornemen.

8 december: “Op naar de Travel Clinic van het Radboud voor een arm vol naalden.

In maart ga ik tien dagen met studiegenoten naar China. We doen onderzoek naar outsourcing, en daar is China het ideale land voor. Nou heb ik geen naaldenangst, goddank, al zijn de spuiten die je daar krijgt niet zo groot. Maar de voorlichting over alle enge ziektes die je daar kon oplopen was wel even slikken. Voorzichtig aan dus, straks!

11 december: “Duidelijk kwam ik voorheen alleen op onorthodoxe tijden buiten. Wat doet al dat volk in de stad/op de weg/voor mijn neus/hier?

Ik werk niet meer in de winkel in de stad waar ik altijd mijn schamele centjes verdiende. In plaats daarvan werk ik bij een nieuw bedrijf (Google me maar ;-). Maar nu kom ik dus ook eens buiten op zaterdagmiddag; iets dat ik voorheen nooit deed. Ik stond er serieus van te kijken hoeveel mensen er rond sjouwden. Dat zag ik normaalgesproken helemaal nooit als ik ergens liep. Volgend jaar dus maar eens op wat “gewonere” tijden naar buiten. Of gewoon vaker?

18 december: “Een aangetekende brief van vier kantjes. Sms dan gewoon nee ;-)

Jaren geleden liep ik stage bij de overheid. Daarvoor moest ik door een streng onderzoek heen. Inmiddels is het meer dan vijf jaar geleden dat dat onderzoek heeft plaatsgevonden en mag ik een kopie van mijn dossier opvragen. Een brief naar de instantie in kwestie was zo geschreven, het antwoord liet even op zich wachten. Gisteren, bijna drie maanden na het versturen van die brief kreeg ik antwoord. Ik mag een klein, gecensureerd deel van mijn dossier inzien. Binnenkort valt het op de mat. Ik ben erg benieuwd! Ze zullen veel over me te weten zijn gekomen. Voorzichtiger aan komend jaar?

Er valt dus genoeg voor te nemen volgend jaar. Hoe we het er vanaf gaan brengen, dat weet ik nog niet. Dat zien we eind 2011 wel!

Geplaatst in /me