Dus! De eerste volle dag is om. Het is hier 23:00, zeven uur later. De vlucht was goed te doen, ook de maaltijden. De laatste Hollandse hap kreeg ik van lieve Nederlandse dames in het vliegtuig, en sindsdien is het varkenstong en eendendarm dat de klok slaat.

Chengdu, en China zijn op sommige punten echt gewoon vreemd. Sowieso is het verkeer echt een hel. Gewoon toeteren en gaan. Ik heb hier echt al 300 bijna ongelukken gezien en elke dag zijn hier zo’n 1000 verkeersongelukken. De lijnen op de weg zijn meer een soort aanwijzingen, niet zo strikt.

Overal werken mensen. De wegen worden geveegd, bouwwerken verrijzen en alles wordt door hordes Chinezen gedaan. De meest linker rijstrook van de snelweg, daar loopt en vrouwtje doodgemoederd te vegen. Overal winkeltjes en shit.. Je neemt een raam, leg er een stoeptegel voor en hang overal shit op. Klaar, een winkel!

Chinezen zijn soms vies. Overal wordt gespuugd, gescheten en geboerd. Geen schaamte of wat. Als je wilt oversteken, dan ga je gewoon. Vierbaanssnelweg in de spits? Het verkeer loopt toch vast, dus je kan gewoon oversteken. Niemand remt voor je. Maar dat laatste is ook handig, want dan kan je anticiperend lopen.

Elk gebouw van betekenis wordt bewaakt. Ook ons hotel heeft permanent drie bewakers rondlopen die de parkeerplaats en de lobby in de gaten houden. Slagbomen en politieagenten overal. Ook elke lullige kruising of samenkomst van wegen wordt door een agent of een vrouwtje met een vlaggetje begeleidt.

Het verkeer is “het recht van de meest brutale”. Wegen worden via de verkeerde kant ingereden, zebra’s compleet genegeerd en op sommige plekken is de weg een hele brede plak asfalt: zowel auto’s, brommers, fietsers en wandelaars gaan er overheen. Zonder strepen of markering of wat dan ook.

De uni is, zoals ik zei, gigantisch. De campus is zowat zo groot als heel Arnhem. Er zitten winkels, wonen hordes mensen en het stikt er zelfs van de basisscholen. We kwamen met de bus vast te zitten bij zo’n basisschool vast te zitten. Een kleintje, “slecht” 3000 leerlingen. Die waren net uit. Wat een chaos.

Nu hangen we in het hotel. De heren willen naar “hooters”, een (voor de niet-kenners) Amerikaanse titty-bar, maar dan in China. Ik weiger, al was het maar omdat je tetten ook in ons koude kikkerlandje kan bewonderen. Ik duik straks de snelweg over (met gevaar voor eigen leven), en ik duik de achterbuurten in. Met 100 yuan op zak (reken zelf maar uit) kan ik het de hele avond uithouden in de gekste kroegjes. Plus, 100yuan is meer dan genoeg geld voor veel drank. De Chinezen kunnen slecht tegen alcohol. Ik niet. Hoera!