Vandaag was het zondag, maar dat maakt het er niet rustiger op. In plaats van uit te kunnen slapen, stond ik er om zes uur naast om naar het grote Chengdu pandafokcentrum te gaan. Onderweg kwamen we trouwens een Chinese IKEA tegen, maar dat terzijde.

Panda’s zijn zeldzaam, zoals jullie wel weten, en worden stevig gefokt om ze maar in leven te houden. In het pandacentrum hebben we hele hordes gezien, zoals je hieronder al op de vrij slechte telefoonfoto kon zien. Later meer!

Omdat panda’s normaliter ‘s ochtends eten, krijgen ze hier ook erg vroeg te eten en doen dan de rest van de dag een tukkie. Wij liepen dan ook in alle vroegte door het park heen om dat te kunnen zien. Dan zijn de dieren het actiefst. Ik heb dan ook achterlijk veel foto’s van ontzettend lieve beesten.

Die middag zijn we één van de meest toeristische stukken van de stad in gedoken. Dat wil zeggen, vooral Chinese toeristen maakten daar hun opwachting. Wij, als westerlingen waren echt een attractie op zich.

Ten eerste staken we allemaal anderhalve kop boven de rest uit. Lange Chinezen zijn vrij uitzonderlijk. Bovendien hebben we vandaag, in de twee meest toeristische gebieden ooit (de stad en het pandacentrum) welgeteld twintig westerse mensen gezien, naast de leden van onze groep dus.

Dus, als ik door de straatjes heen struinde, ging dat maar moeizaam. Ongegeneerd aangestaard, gefotografeerd en toe gegiecheld (vooral door vrouwen en meisjes) kon je nergens rustig zitten of staan. Ik ben minstens zes keer met groepjes meiden op de foto geweest. Dan kwam er eentje naar je toe, heel verlegen, en dan werd er met een telefoon of een camera gestaan. Dan moet je ff staan, maak je rug recht (en doe er nog een halve kop bij) en lachen. Supergrappig, maar na een paar keer wel vermoeiend.

Eenmaal op een terrasje aanbeland kwam een andere verrassing, waar we eigenlijk al rekening mee gehouden hadden: de Chinezen drinken heel erg weinig. Een fles slap bier (zeg maar evenveel als een blikje cola) delen ze in overmaatse shotglaasjes met zes man. Wij daarentegen, tankten rustig vier flessen de man weg. Ongehoord!

Nu zit ik lekker in het hotel te chillen. Ik ben wel moe. Niet slaap-moe, maar “indruk” moe. Ik ben zelfs prikkelbaar door de stomste dingen, en dat had ik de eerste dagen echt niet. Kwestie van wennen denk ik, en alles lekker laten gaan. Komt goed!