Volgens mij is iedereen wel een beetje een gewoontedier. Je hebt elke dag hetzelfde ochtendritueel, je loopt dezelfde route naar school/huis/werk, en een vrije dag begin je altijd hetzelfde, door (al dan niet) uit te slapen.

Ik ben zeker een gewoontedier. Daar kwam ik gister weer achter. Stukje historie: Mijn ouders kochten jaren en jaren terug een nieuw koffiezetapparaat. Da’s niet heel spannend verder. Het was een zwarte, een Braun ofzo. Het ding ging jaren mee. Er brak weleens een plasticje af, maar mijn vader repareerde dat a la MacGyver met een beetje ducttape of een schroefje. Toen het apparaat echt stuk ging kwam er een nieuwe. Omdat dit model zo goed beviel, kochten ze gewoon precies dezelfde weer.

Toen ik op kamers ging (weer een aantal jaar later) moest ik ook een koffiezetapparaat hebben. Het was praktisch mijn eerste aanschaf. Ik dook de Blokker in en zie daar! Het apparaat dat ook bij mijn moeder in de keuken staat. Kostte drie tientjes, dus hoppetee, gekocht. Had ik precies hetzelfde apparaat als waar ik altijd al koffie uit dronk. Ik vond het heerlijk.

Een paar jaar (en een verhuizing) later kreeg ik het voor elkaar de kan te slopen. Die was van stevig glas, maar overleefde mijn lompe moves helaas niet. Op de website van Braun is het mogelijk een nieuwe kan te bestellen, maar die moet zowat twee keer de prijs van een nieuw apparaat kosten. Dat gingen we dus mooi niet doen. In plaats daarvan ging ik terug naar de Blokker, en ik kocht precies hetzelfde apparaat weer. Nou, dat is wel een beetje een gewoonte.

Slaan we weer een periode over. Hier in Düsseldorf zette ik nog old-skool koffie. De eerste drie weken ging dat prima. Pannetje water op het vuur, koffie in zo’n campingfilter, en voorzichtig gieten. Het ging niet altijd goed (koffieprut in je koffie) en het duurde heel lang. Maar ik sta vroeg op, dus ik heb er de tijd voor.

Gisteren had ik daar toch echt wel genoeg van. Ik was toevallig met mijn stagebegeleider in de Media Markt en ik dacht, “vanavond kom ik terug en koop ik een koffiezetapparaat”.

Welke denk je dat ik heb gekocht?

Precies diezelfde zwarte van Braun!

Niet alleen is het apparaat al minstens vijftien jaar ongewijzigd op de markt, ik ben zo’n gewoontedier dat ik de (destijds vast verschrikkelijk triviale) keuze van mijn ouders niet los kan laten, maar gewoon precies hetzelfde doe.

Eerlijk is eerlijk, het enige goede alternatief voor de Braun was een Jura van vierduizend euro. Want ja, zo goed vind ik de koffie uit mijn eigen, bekende apparaat ;-).