Een aparte vraag voor de heren en dames van Greenchoice. “Ik wil geen gasmeter meer“. Verbaasd verwijst het telefoonmeisje me door naar de NUON. Die gooien de vraag weer op bij Liander, die op hun beurt verwijzen naar een obscure website. Het formuliertje op die website wordt opgestuurt naar (jawel) Liander. Ach ja. Als het maar gebeurt.

Ondanks het gestuur (van het kastje naar de muur) is het me gelukt om een aanvraag in te dienen. Als het goed is komt Liander een dezer dagen mijn gasmeter slopen. Ik had het ook zelf kunnen doen, maar dat schijnt gevaarlijk te zijn. Iets met ontploffingen ofzo.

Waarom dan geen gas, Sander? Nou, ik kreeg vandaag mijn (gecorrigeerde) jaarafrekening. Omdat mijn warme en koude water via de woningstichting gaan, gebruik ik mijn gasaansluiting alleen om op te koken. Dat kostte me de afgelopen twee jaar (en drie maanden) maar liefst € 5,66. Wat een bedrag! € 5,66! Daar haal je nog geen twéé speciaalbiertjes van. Daar blijkt wel uit hoeveel er in dit huis gekookt wordt: ik ben geen keukenprins maar een afhaalkoning.

De reden dat het kreng weg moet is simpel. Alleen die lage gaskosten zijn de moeite niet. Het is echter zo dat ik voor die zes euro gas € 317,29 aan vastrecht en transportkosten moet lappen. Daar kan je een paar hele mooie gadgets van kopen. Een paar tientjes er bij en je hebt al een Galaxy Tab.

Kortom: een slechtere deal kan je zowat niet krijgen. Het ding moet weg. Vandaag of morgen ga ik langs de campingwinkel voor zo’n mooie blauwe tank gas. Die kosten ongeveer tachtig euro en gaat met mijn kookkunsten zowat een jaar mee.

Je staat er van te kijken waar je allemaal op kan bezuinigen.