Het afscheidsfeestje

Het was erg gezellig gisteravond in Touché! De opkomst was hoog en de cadeautjes waren leuk én praktisch. Er staan teveel leuke tekeningen in het boekje dus er zijn geen duidelijke winnaars.. ik stuur gewoon iedereen een kaartje! Hopla!

Het kan eigenlijk niet meer mis gaan in Finland. Ik kom fris voor de dag en dankzij de prisma (dat is Fins voor miniwoordenboek) kan ik me overal verstäänbaar maken. Høøp ik.

Om af te sluiten de rekening; we hebben uiteraard weer een record gebroken!

Ik ga vaker een half jaar naar het buitenland denk ik. Dit is iets dat ik wel vaker wil doen!

Bellen met Finland…

Biep biep bup bup biep bup biep bup bup biep biep bup bup biep biep bup.

Zo, het nummer ingetoetst. Ik bel namelijk met de politie van Salo. Ik moet mezelf straks registreren voor een residence permit. Ze willen me op papier hebben. En het gesprek was een drama.

Ze spraken bij het politiebureau nauwelijks Engels. Ik werd drie keer doorverbonden en ik kreeg uiteindelijk een vrouw aan de lijn die mijn vraag probeerde te beantwoorden: “wat voor een papieren moet ik allemaal meenemen voor die permit?” En uiteraard krijg je Engels met Fins er doorheen en een Fins accent terug. Dat boeit overigens niet wat ik heb een verschrikkelijk Nederlands accent. Mijn Engels klonk iig in mijn hoofd een stuk beter!

Maar dat maakte uiteindelijk niet uit. Ik wist namelijk wel redelijke volzinnen te produceren, maar dat werd te ingewikkeld, voor zowel haar als voor mij. We snapten elkaar voor geen meter, veel eehhhs en ehhhmms, en geen duidelijk antwoord. Maar de oplossing? Steenkolenengels!

- I need permit. Wat documents should I bring?
- You bring passport. And photo.
- Ok. Thanks and nice day!
- Nice day!

Kortom, een productief gesprek voor slechts 77 cent per minuut! Finland, here I cøme!

De ABN-AMRO

Ja en normaal zeik ik dus altijd de Postbank af en ben ik lyrisch over mijn eigen bank, de ABN-AMRO. Maargoed.

Ik ga binnenkort dus een half jaar naar Finland, en weet ik veel, ik bel de ABN. Of ik daar wel gratis mag pinnen eigenlijk. Anders kan ik net zo goed gelijk € 10.000 in mijn onderbroek stoppen. En dat gesprek ging zo.

Ik: “Ja hoi.”
ABN muts: “Hallo”
Ik: “Ik ga naar Finland. Mag ik daar gratis pinnen?”
ABN muts: “Hebben ze daar euro’s?”

Ongelofelijk! “Hebben ze daar euro’s”! Met wie bel ik nou? De Frisia? Dingflofbips mensen, kom op!

Dus ik hang met een kutsmoesje op. Sorry, maar als je dat niet weet vertrouw ik je antwoord ook niet. Dus ik bel vandaag nog een keer.

Ik: “Ja hoi.”
ABN sufferd: “Hallo”
Ik: “Ik ga naar Finland. Mag ik daar gratis pinnen?”
ABN sufferd: “Hebben ze daar euro’s?”

Twee keer! Twee keer! Omg! Echt hoor. Nou ben ik toch niet zo hoog-ontwikkeld dat ik alles weet dacht ik, dit is toch wel een béétje basis(school)-kennis?

En voor de mensen die het nog niet wisten: Ja, in Finland hebben ze euro’s, je mag er gratis pinnen, en ze waren zelfs de eersten die de eurocent (en twee cent!) afschaften en alles af gingen ronden.

Stage in Finland

Het gaat door! Van 18 februari tot ergens in juli verblijf ik in het prachtige, zonnige Finland, in de stad Salo (ff inzoomen op het mapje). Wat ik daar ga doen? Dat weet ik nog heul niet! Mijn stageopdracht wordt terplekke neergezet, de HAN vind het per definitie prima dus alles is eigenlijk al rond. Ik ga samen met twee medestudenten, waarvan eentje er bij mij in het project zat. Ooit lang lang geleden in het propedeuse-jaar :).

Dat betekent dus ook dat mijn op handen zijnde stage in San Francisco niet doorgaat. Daar gaat RJ heen, en die is nu dan ook druk bezig met visum-aanvragen en allerlei andere procedures.

Nog een paar weken en ik mag me gaan hullen in lange onderbroeken en dikke winterjassen! Maak ik eindelijk weer een echte winter mee.