Dat was veel te lang geleden. Vandaag liep ik een rondje en kwam ik uit bij de vijver van mijn middelbare school. De school ziet er tegenwoordig heel anders uit, maar twee dingen zijn niet veranderd: de ganzen zijn nog steeds king of the road, en heel bejaard Arnhem voert ze oud brood op zondagmorgen. En dat is wel fijn, want dan durven ze dichtbij te komen. Of anders gezegd, bij God’s gratie mag jij in de buurt komen.
Klik op de foto voor een grotere versie.
Maandagavond ben ik samen met Sjoerd teruggekomen uit Tsjechië. En het was briljant! De reis was gaaf, de bruiloft erg mooi (al verstonden we er natuurlijk niks van), en het feest achteraf erg tof.
Ik heb verschrikkelijk veel foto’s gemaakt, en die staan op Facetube en Facebook. Een bloemlezing:
De eerste dag heb ik met Sjoerd door Brno gelopen, lekker toeristje spelen. De stad is veranderd sinds ik er was in 2008. Tegenwoordig staan er overal bordjes die je de weg wijzen.
Die avond aten we pizza. Niet zomaar pizza; deze pizza was zo groot als de tafel en bedoeld voor vier personen. Gelukkig kostte-ie maar € 4,16 per persoon!
De bruiloft! Dit is de bruid, met haar beste vriendin en twee beste vrienden.
De bruid en bruidegom.
Samira, de vriendin van Tobias, een jongen die ik in Tsjechië heb leren kennen.
Eén van de vele tramkaartjes-automaten in het centrum. Een enkeltje kostte ongeveer 40 cent.
De laatste avond, zondag. Ik in een restaurant, met Veronika.
Zo schrijf je hele pagina’s vol in een week, en zo is het weer leeg. Op mijn weblog, en in mijn hoofd. Eigenlijk wel fijn.
Voor de nieuwsgierigen, en voor mezelf een beetje daarom dus een update. En die kan ik kort houden; het gaat allemaal goed hier!
Ik zit nu iets meer dan een maand op de universiteit van Nijmegen. De vakken zijn pittig, maar goed te doen. Er is een behoorlijke uitdaging en dat is wel fijn. Vandaag of morgen ga ik eens kijken welke Mastervakken ik al heb gedaan, en welke ik nog moet. Kijken of ik er een cum laude uit kan slepen. Dat zou wel een dikke “score!” zijn. A man can dream ;).
Fotografie staat op een laag pitje. Geen tijd! RJ vertelde dat hij op het Thomas a Kempis was geweest, voor een feestje. Mensen ontmoeten, plaatjes schieten, dat soort dingen. Klonk erg cool! Als iemand nog een keer een event weet, ik kom graag met mijn fotoklak* kijken.
Oh, ik heb nieuwe gordijnen! Ze zijn ietsje te kort, maar dat boeit niet. Ook heb ik nieuwe plankjes, om spullen op te zetten. Wat een avontuur was dat laatste zeg, damn! Uiteindelijk heb ik samen met Anjo een gigantische DeWalt boor moeten gebruiken om ver genoeg de muur in te komen. Vijf kilo draaiend staal die alleen met twee handen te dragen viel. Toen we eenmaal aan de slag waren met het boren van de gaatjes kreeg ik de indruk dat de boor zich een beetje verveelde. “Muur? Welke muur? Dit is geen muur! Dit is boter!“. Geniaal ding. Ik zal vandaag of morgen eens foto’s plaatsen. Dat had ik Jonna al weken geleden beloofd, en dat moet nou maar eens gebeuren.
* Die fotoklak? Gisteren ben ik met Stephan, domi, Yorick et al. bij een show van Kamagurka geweest. Het was heel erg gaaf. Zijn Belgische tongval en dito woordgebruik is een beetje blijven hangen ;).
Voor ik het vergeet, ik had mijn diplomauitreiking! Maar daar blog ik wel een andere keer over.
Ook ben ik in het gemeentemuseum van Den Haag geweest, samen met de familie. Mooie foto’s kunnen maken. Ik zal er eentje met jullie delen, de rest staat op mijn Flickr pagina.
Laatst dook ik met Sjoerd de stad in. Op ons verlanglijstje stonden onder andere spullen voor de diplomauitreiking, aanstaande vrijdag. Zo heb ik een wit overhemd gekocht.
De dag van mijn diplomauitreiking kan nu al niet meer stuk, maar de avond ook niet. In de nek van mijn nieuwe overhemd trof ik dit stukje proza aan. Lezen jullie mee?
“Courage is not always winning, courage is the voice at the end of the day saying ‘I will try again tomorrow’“
En veel ook. Briljant!
Ik heb wat foto’s online gezet. Geniet ervan!
Niet alleen heeft Apple twee zeer shiny iMac computers uitgebracht gisteren; ik heb het gisteren ook voor elkaar gekregen om eindelijk wat nerd-dingetjes te fixen op dit weblog. Sommige dingen zie je meteen, andere dingen zie je nooit (als het goed is). Mocht je niet zo technisch zijn, kan je deze post verder helemaal overslaan ;).
Ik ben eens gaan bijhouden hoevaak er pagina’s worden bezocht die niet bestaan. Beter gezegd, hoeveel niet bestaande pagina’s proberen mensen te zien? Met een simpel stukje code kreeg ik die info in mijn mail. En na een paar uur had ik meteen goed nieuws, en slecht nieuws voor mezelf. Het goede nieuws: het zijn maar een paar pagina’s. Het slechte nieuws? Het zijn de belangrijkste pagina’s: de RSS feeds.
RSS ken je misschien als die sjiek handige techniek om mijn blog te volgen via Hyves, je browser of Google. Ik was er zelf nogal kritisch over vroeger. Tegenwoordig ben ik er best wel lyrisch over. Maargoed, dat is een ander verhaal.
Als je vijf jaar lang een weblog bijhoudt wil je nog weleens van software veranderen, van domein veranderen of andere dingen omgooien. Zo ben ik in al die jaren heel wat reacties kwijt geraakt. Erg zonde. Maar wat er ook constant veranderde was de link naar mijn RSS-feed. Die is nu simpelweg /feed/. Vroeger was dan /index.rss2/. Het is zelfs een tijdje /feeds/index.rss2 geweest. En daarnaast ook nog /feeds/index.091/ en alle andere combinaties. Kortom, een ramp.
Tot aan gisteren leverde al die oude linkjes een foutmelding op. Niet erg sympathiek van me, want tot dan kon niemand die die linkjes gebruikte mijn spannende schrijfseltjes lezen. Maar nu leveren al die oude links ook gewoon mijn weblogfeed op. En dankzij die move bedien ik een boel oude en trouwe lezers; ik ging van drie naar zeventien subscribers!
Een andere “fix” is de toevoeging van wat bescheiden Google ads. Misschien kan ik nog een klein zakcentje verdienen ook. Ik betwijfel het, maar je weet het niet. ;).
Andere kleine dingetjes zitten hem in vertalingen (“3 reacties” versus “3 comments”) en wat kleine bugfixjes waar ik vooral zelf last van had. En omdat vanochtend de nieuwe versie van WordPress uitkwam, ben ik weer helemaal up-to-date!
Oh, en ik heb nog wat extra “lange sluitertijd”-foto’s zitten maken. Mijn buurmeisje zag het al helemaal voor me. Ik en mijn digitale camera, en dan met een zaklampje vrolijk zitten tekenen. “Jij vermaakt je vast heel goed in je eentje!” riep ze uit. En ze heeft gelijk. Ik vermaakte me gisteren uit-ste-kend!
Met een remote, een statief en een zaklampje kan je veel pret hebben. Kijk maar eens op mijn fotoblog!
Erg indrukwekkend. De foto zegt genoeg denk ik.
Samen met RJ ben ik gisteren in Sonsbeek gaan fotograferen, op de ronde weide. Van zijn vader kon ik een behoorlijk gave 50mm lens lenen. Dat is een lens met een vaste brandpuntsafstand. Dat wil zoveel zeggen als dat je er niet mee kan in- of uitzoomen. Dat klinkt heel primitief en irritant, maar het is juist erg gaaf. Omdat al die mechaniek ontbreekt waarmee een lens normaalgesproken inzoomt is de lens veel kleiner. Het is niet meer dan een dopje. Ook is de lens veel lichtgevoeliger (om dezelfde reden). In- en uitzoomen betekende voor mij dus veel werk, maar het leverde ook erg veel mooie foto’s op. Klik op de smurf of op deze link naar mijn foto-blog om meer foto’s te bewonderen:
Krijttekening op een muur bij de Ronde Weide
