In 2003, inmiddels alweer acht jaar geleden ging ik stage lopen bij de overheid. Als kersverse MBO-student mocht ik bij een ministerie hier in Arnhem als helpdeskmedewerker rondsjouwen. Dat was leuk werk dat ik met veel plezier deed. Ik begon dit weblog pas na die tijd, dus teruglezen kan helaas niet.

Als onderdeel van mijn stage werd ik door de overheid onderzocht. Immers, als helpdeskmedewerker heb je toegang tot een heleboel best geheime gegevens, middels de mensen die je helpt met printen, of de e-mail instellen. Kortom, ik mocht op gesprek bij een speciale medewerker, ik moest allerlei gegevens en referenties opgeven om te kijken of ik niet chantabel zou zijn. Daar gaat het namelijk om: hoewel een strafblad uit den boze is, is het natuurlijk ook niet praktisch als je schulden hebt, vreemd gaat of van andere twijfelachtige zaken houdt. Als iemand daar achter komt kunnen ze je chanteren met het bekend maken van die gegevens.

Dat gesprek, en de hele routine daaromheen, leverde voor jaren leuk gespreksstof voor verjaardagen en feestjes. Het blijft natuurlijk wel “spannend”, zo’n onderzoek.

Terug naar nu. Voor een van mijn vakken moest ik een bedrijf aanschrijven over de gegevens die ze van me hebben; dit in het kader van de wet “bescherming persoonsgegevens”. Uiteraard was ik niet van plan naar Ahold te schrijven over mijn bonuskaart, maar schreef ik de overheid aan. Meer dan vijf jaar na dato, dat moest wel goedkomen toch?

Een paar weken terug alweer, stond de postbode voor de deur. Een inzagedossier van negentien “bewerkte fotokopieën” was voor me samengesteld. Even tekenen dus. Daarna lekker bladeren. Opvallend veel ruimte tussen alinea’s, en zinnen die een beetje gek lopen, maar genoeg interessante informatie. Zo leer je nog eens wat over jezelf.

Het was ook wel een beetje “creepy”. Er komen wat zaken voorbij die ik ze niet heb verteld. Een paar zinnen verderop las ik iets dat ik niet eens wist (ook over andere mensen). Ook apart was dat, van de personen die ik noemde, ook nog even allerlei informatie werd benoemd. Dat zag er ongeveer zo uit:

Via de scouting kent hij ook Henk-Jan SMITS, werkzaam bij ENDEMOL NEDERLAND, woonachtig te HANS KAZANLAAN 15, [..]

Enzovoorts, enzovoorts.

Ik heb het hele dossier alweer uitgelezen. Ze speelden een beetje vals door alle formuliertjes die ik zelf moest inleveren, ook bij die negentien pagina’s op te tellen. Gelukkig viel er toch genoeg nieuws te lezen. Het mooie blauwe overheidsmapje ligt nu stof te happen in de kast. Daar is de lol wel vanaf. Maar een dikke voldoende voor het vak, en daar ging het uiteindelijk om natuurlijk!

Althans, ik vind mezelf een gevorderde. Hoe chaotisch ik ook ben soms. Ben jij ook zo’n chaoot? Misschien heb je wat aan deze dingen!

Op de uni is het nu druk. Allerlei commissies, het bestuur van de studievereniging, student-assistentschap, en daarbij ook nog ‘gewoon’ huiswerk. Om een beetje orde in die chaos te brengen heb ik sinds een paar dagen mijn mail, agenda en takenlijstjes een update gegeven. Tot nu toe werkt het wonderlijk goed!

In GMail, een must voor iedereen die weleens emailt (ja ook jullie, hotmail gebruikers!) heb ik filters aangemaakt. Mail van de uni komt in het bakje RU, mail van vrienden in het bakje Vrinden en alle stomme nieuwsbrieven gaan gelijk de prullenbak in. Ja, ik ben te lui om me uit te schrijven. Dankzij Google’s functie om filters te importeren en te exporteren, heb ik die filters gewoon in Notepad++ kunnen schrijven en combineren. Het resultaat? Dertig filters, en altijd een lege inbox. Het is in het begin een kwestie van consequent nieuwe filters aanmaken voor alle mail die in je inbox staat, of daar in terecht komt. Is dat eenmaal geregeld, hoef je het alleen nog maar bij te houden.

Met Remember The Milk hou ik mijn taken bij. Nee, ik gebruik niet die primitieve shit van Google. Categorieën, tags, alles kan. Supershiny, en het synced met mijn foon. Een soort kladblokje, maar dan uitgebreider.

De laatste tool is natuurlijk Google Calendar. Ik heb vijf agenda’s, nog eens drie voor het bestuur van Thalia, ééntje voor mijn vakken (die wordt automatisch geupdate met de goede lokalen, superhandig), en wat agenda’s voor verjaardagen, Thalia-events en weeknummers enzo. De boel staat altijd stampvol, maar ik kan een dag tot op de minuut volplannen met meuk. Dat doe ik dan ook regelmatig. Mijn telefoon piept enthousiast als ik een afspraak heb, en ik vergeet bijna niks meer!

Nerd als ik ben, heb ik ervoor gezorgd dat alles synchroniseert tussen al mijn hippe gadgets. Het enige dat nu nog moet gebeuren is dat is alles ook daadwerkelijk doe zoals ik het inplan, indeel en mezelf opleg. Dat is misschien nog wel het moeilijkste. Maar het begin is er, en ik ben benieuwd hoe het dit jaar gaat!

Het eerste halve jaar op de uni zit er op, en ik heb het bijna allemaal gehaald. Eén vak werd me te veel, en dat ga ik na de zomervakantie eens eventjes bazen. Maar de rest is gelukt!

Een 8 voor GiPHouse / SDM. Score!
Een 7,5 voor Business Rules
Een 7 voor ICT & Samenleving 2
En een fucking 9,5 voor Modelleren van Bedrijfsprocessen. :7

Een vak dat ik volgde aan de managementfaculteit laat nog op zich wachten, maar die is wel in de pocket. Een magere zes voor het tentamen een paar maanden terug, maar aangezien ik samen met Tim het onderzoek prima heb afgerond, wordt dat ook niet lager dan een zes. Geen briljant cijfer, maar het is een keuzevak en ik ben er tevreden mee.

Op naar volgend jaar!