Het was erg cool allemaal. Vooral de Four Nations Rugby finale was erg indrukwekkend om een keer gezien te hebben (al snap ik het spelletje nog steeds niet). Ik heb genoeg anekdotes maar dat past allemaal niet in een weblogpost. Een sfeerimpressie van het spelletje rugby is misschien wel cool:

De rest komt zodra ik de foto’s heb uitgezocht. En dat zijn er nogal wat. Ik heb iets van 300 goede foto’s gemaakt. Ongetwijfeld zullen ze niet allemaal zo perfect zijn als ze lijken op het kleine cameraschermpje, maar desondanks: het zijn er een hoop!

Op het programma staan onder andere kroegbezoeken (het kon ook niet anders), toeristische dingen en het bezoek van een rugbywedstrijd. Jawel, na een vriendelijke woordenuitwisseling ( ) op Gmail zijn we er allemaal uit dat we toch eigenlijk wel misschien een rugbywedstrijd meegemaakt willen hebben. Margreet heeft de kaartjes al geregeld en we nemen twee digitale camera’s mee, dus dat wordt dolle pret!

Verder gaan we natuurlijk ook naar Engeland om Margreet weer te zien, die al veelstelang weg is. De laatste die het waagde om zo lang ergens heen te gaan was Arjan en daar zijn we ook pas net overheen. Ook moeten de dames een middagje shoppen (want er zijn geen H&M’s in Nederland). Om de tijd te vullen gaan wij mannen ergens in een kroeg of een computerzaak hangen. Want ook die heb je niet in Nederland .

Oftewel, ik ben vanaf morgenavond tot zondag de deur uit. We vliegen met Koos Kansloos Air, dus mochten we met vliegtuig en al uit de lucht vallen en gillend neerstorten in de Noordzee, weet dat we behalve ons leven, slechts een euro of veertig hebben betaald om deelgenoot te zijn van een unieke vliegervaring.

Wil je trouwens een kaartje uit de wereldstad York? Stuur me dan even een emailtje. Krijg je d’r een!

In het begin van de week ben ik voornamelijk cultureel geweest. Na mijn aankomst op dinsdag morgen zijn we Brno ingedoken voor een tocht langs musea, het stadhuis, kerken en andere bezienswaardigheden. En Brno is toch eigenlijk best een gave stad. Het oude centrum is erg goed onderhouden.

De volgende dag ben ik met Veronika en Blanka naar Lednice geweest, om het kasteel daar te bekijken. Gaver dan het kasteel was de minaret die er “romantisch” uitzichtpunt bij was gebouwd. 300 treden omhoog de toren in vond ik zelf niet erg romantisch, maar de kasteelheer uit die tijd vond het het einde. Blanka vond de grote hoogte ook niet erg fijn.

Diezelfde avond heb ik ook Zdena weer gezien en hebben we cadeautjes uitgewisseld. We bleven slapen bij Kate. Die is niet zo lang, en als gast mocht ik in haar bed slapen (zonder haar erbij, har har). Ik stak er bijna tot mijn knieën uit. De dag erop heb ik het Tsjechische onderwijssysteem van dichtbij gezien. Erg goed, maar zeer bureaucratisch. Voor elk wissewasje worden grote boeken en mappen geraadpleegd, en erg flexibel is het allemaal niet. Ik huppelde ondertussen door het gebouw rond om foto’s te maken. Tussen vijfhonderd verpleegsters viel ik wel op met mijn camera. Uiteindelijk heb ik maar een paar foto’s gemaakt, waaronder eentje van Zdena’s rookhok.

Zondag en maandag gingen we naar Praag. Prachtige stad, uiteraard, maar erg toeristisch. We konden de kosten echter drukken omdat we (dankzij de ouders van Blanka) op een militaire school konden blijven overnachten. De “transit”-room zou voor ons beschikbaar worden gesteld. De kosten? Eén hele euro!

Door Praag heen lopen met Tsjechen maakt de stad nog eens extra interessant. Niet alleen zijn bepaalde zaken stomweg goedkoper, je leert ook nog eens echt verhalen over de stad en de tradities die erbij horen. Zo is het op 1 mei Grote Kersenbloesemdag (ik weet de precieze naam niet) en iedereen gaat naar het gigantische stadspark om romantisch te doen onder kersenbomen. En dat staat weer niet in de foldertjes. Natuurlijk hebben we ook de “gewone” toeristendingen gezien, zoals de oude stad, de Karelsbrug en het regeringspaleis. Uiteraard hebben we ook het nationaal museum en alle straten daar omheen bekeken. En dankzij Blanka’s stadskennis konden we iets buiten het centrum erg goedkoop eten. Jum!

De avond van de tweede dag in Praag betekende ook het einde van mijn verblijf in Tsjechië. We zijn naar het station gegaan, en ik heb afscheid genomen van Blanka en Kate. Veertien lange uren later stond ik weer op het druilerige Arnhem Centraal. Jammer!

Zodra ik weer kan gaan, zou ik zo gaan in ieder geval. Het was erg leuk .

Vanavond stap ik in de trein op Arnhem Centraal. Diezelfde trein stopt ongeveer tien uur later in Praag. Hoe briljant is dat! Ik hoef niet eens over te stappen!

De weekendtas zit alweer vol. Cadeautjes (stroopwafels, koffie, échte klompen), kleren en uiteraard mijn splinternieuwe oude analoge camera. Ik heb voor mijn verjaardag een heel mooi boek gekregen van Tonnie; genoeg leesvoer dus. En als ik me echt verveel heb ik ook nog een boel huiswerk dat ik kan gaan maken.

Wish me luck en tot volgende week .

Samen met Suus naar Stockholm was in ieder geval onvergetelijk. De stad is echt verschrikkelijk mooi, de mensen zijn hip en de winkels zijn leuk. Er zijn mooie musea, en je kan er heerlijk eten, en lekker wandelen. Het weer was ookal goed, het hotel gezellig, en nu we allebei lekker brak zijn van twee dagen rondsjouwen in de hoofdstad van Zweden kunnen we terugkijken op twee prachtige dagen!

Check ook onze foto’s. Uiteraard is elke foto klikbaar voor een grote versie.

Suus op de boot.

Deze kerk ligt in het diplomaten-kwartier van Stockholm; drie internationale scholen rondom het plein en veel mooie huizen.

Op weg naar het koninklijk paleis zagen we de wisseling van de wacht.

Verwarring bij het paleis; alles werd afgezet en de pers verzamelde zich. We vroegen het en het bleek de verjaardag de koning van Zweden te zijn. Reden voor een feestje; militaire bands van alledrie de takken van het Zweedse leger traden op, de wisseling van de wacht (die van buiten was maar een voorproefje) was zeer uitgebreid en de koning zelf zou langskomen. We zochten een mooi plekje aan het lint en we wachtten.

Voor het verschijnen van de koning zelf verscheen de ere-lijfwacht. De man vooraan is een onderdeel van de beveiliging; hij keek erg geconcentreerd en niets ontging hem. Er waren een stuk of wat van deze mannen in pakken.

Een deel van de familie verscheen op het bordes. Veel gezwaai en gejoel, drie hoeraatjes voor iedereen, etc. De Zweden waren erg enthousiast.

We hadden pas na een tijdje door dat deze man de koning was. Hij deed ons denken aan Sinterklaas. Veel nerveuze kinderen met bloemen, tekeningen en presentjes. Sommigen durfden niet; er kwam een collectief “aahhhhh” uit het publiek toen een meisje verlegen wegrende, het plein op.

‘s Avonds ben ik met Suus uit eten geweest. Het eten was heerlijk, ongelofelijk. Stockholm was onderweg al even mooi.

Net als mooie mensen stikt het in Stockholm van de mooie auto’s. Je komt om in de Porches, Mercedeses en Masarati’s. Lamborghini’s zijn zeldzamer, dit was de enige die ik op de foto kreeg.

Het museum voor Moderne Kunst had een uitgebreide tentoonstelling van het werk en leven van Andy Warhol. Ik mocht niet fotograferen en dit kiekje kon ik nog net maken voor ik op mijn kop kreeg van een suppoost. De zilveren ballonnen zijn van een soort folie en gevuld met helium. Ze dreven door de kamer en je mocht er vrij mee spelen. Als je maar voorzichtig was.

In 1628 zonk in de haven van Stockholm de Vasa. In twee jaar gebouwd, en bij het te water laten bleek de ballast te licht; het schip kapseisde en zonk. In 1960 werd het schip gevonden, opgetakeld en gerestaureerd. Het museum dat er omheen werd gebouwd laat een mooi stuk geschiedenis zien van die periode. Lastig fotograferen; het schip was subtiel verlicht.

Op 1 mei ook in Stockholm veel protest-marsen. We kwamen er tijdens het winkelen eentje tegen.

Op weg naar het schip. We hadden onze boarding-passes al van te voren gehaald, dat scheelde lange rijen bij het inchecken. Zonder controle konden we het schip op.

Op de terugweg naar Turku hebben we bijna alleen maar geslapen; we hadden twee hele volle dagen. Het is me overigens nog gelukt om een kort filmpje te maken van een van de bands die optraden voor de koning.

Om half 10 waren we terug in Salo; met de trein en de taxi (en een volle tas!) terug naar mijn hokje.

Niks doen. Lezen. Zwemmen. Niks doen. Douchen. Hangen. Niks doen. Eten koken. Niks doen. Slapen. Niks doen. Koffie zetten. Niks doen. Boodschappen doen. Zweten. Niks doen. Jos irriteren. Koelkast bouwen. Niks doen. Veranda bouwen. Niks doen. In het bos rond huppelen. Niks doen. In een stoel hangen. Niks doen. Afwassen. Lenzen in- en uitdoen. Tanden poetsen. Niks doen. Foto's maken. Geld pinnen. Niks doen. Kletsen met de campingbaas. Hout hakken. Niks doen. Prutsen met een mes. Niks doen.

Kortom: Niks doen. Ter ondersteuning, nog wat foto's!

Niks doen.

Niks doen.

Bier drinken.

Niks doen.

Met messen spelen.

“Gaan we vandaag niks doen? Wat een verrassing!“

Aldus, een spannende vakantie!

Hier alvast wat foto's voor de liefhebbers

Verder gaat alles weer z'n gangetje. Het ritme zit er weer in, ik was gisteren in 3 seconden mijn bed al uit. En dat terwijl ik er pas half 1 in lag; ik ben met blackbird en domi naar The Hitchhiker's Guide to the Galaxy geweest. En die was erg vermakelijk .

Oh, en ik maakte mezelf alweer erg verdacht bij de conducteur. Ik had 2 retourtjes Eindhoven zonder datum bij me, en ik was “vergeten” te stempelen. Yeah right. Gelukkig liep het goed af.

Verder druk aan het werk, aan het verbranden, spieren aan het kweken (yeah right) en lekker eten, zuipen, nog meer werken, etc etc. Ben benieuwd of ik het over 2 weken nog steeds zo leuk vind . Iig verdien ik weer lekker centjes, dus boeiend.

Anyway, ik ben wel uitgeluld. Gedag, en tot de volgende keer dans le café

Ik ben nu officieel twee weken offline ende weg. Niet bereikbaar via telefoon, telefax en / of telex. Ik kan mijn meel niet tjekken en FOK! niet lezen. Mijn postcount, wat doe je! .

Tot over twee weken lieden! En blijf weg!