Een parttime contract van 20 uur per week (voor de mensen die dat veel vinden: alsof school 40 uur per week kost) bij een warenhuis. Dinsdag beginnen!
Jeeeeeeeeee!
O
Categorie archief: Werk
Kan ik u helpen mevrouw?
“Deze prachtige appeltaarten worden hand gemaakt!”
“Wist u dat deze bonbons door onze eigen ontwerpers zijn ontworpen?”
“Mijn collega zal even met u afrekenen”
En zo ging mijn vrijdag voorbij in dat warenhuis. Ik verkocht taarten, chocola, bonbons, truffels, koeken, brownie, pizza's en allerlei andere lekkere meuk aan een wijd scala van klanten. Met een stel leuke collega's en een niet zo drukke winkel was het allemaal goed te doen :-).
Morgen mag ik weer! Het is koopzondag. Ik denk niet dat het druk wordt, maar het betekent dat ik zes uur lang (naast het verkopen) mag pendelen tussen 'beneden' en de bakkerij. De meeste spullen worden namelijk live (af)gebakken (of ontdooit, maar dat is geheim :-P) en dat gebeurt in de bakkerij. Streng verboden toegang! Alleen toegang voor bakkerij-medewerkers! Hygiëne! Warenwet! Foei! Deur vrijhouden! Kssst!
klik
Ik trek aan een touwtje, en ik wandel naar binnen met een kar vol lege platen (er liggen normaal gesproken koekjes op :9 ) en ik huppel vrolijk weer naar buiten met mijn handen vol schalen vol gevulde koek (vol met vulsel :') ). So much voor de warenwet :-P. Het ergste is eigenlijk nog dat ik schalen met koeken, luxe broodjes en andere lekkernijen moet afdekken met plastic als ik de winkel in ga. Niet omdat het vies wordt, maar omdat het publiek van de winkel anders de platen onder je neus leegvreet voor je bij de afdeling bent. :{
Zo, einde blog, dit wou ik kwijt. Er zit geen week tussen maar toch een paar dagen :')
Schoenen! Schoenen! Schoenen!
Zelfs Dagmar heeft nog nooit zoveel schoenen bijelkaar gezien. :o. Of Mirte, die heeft ook zoiets gedaan geloof ik. :-P
Stel je voor, je bent een schoenenmeneer en je verkoopt in heel Europa schoenen. Aan winkels, dus niet aan klanten ofzo, aan winkels. Je verkoopt dus heel veel schoenen. Echt verschrikkelijk veel.
Op een dag komen er bergschoenen binnen, kinderbergschoenen. Voor de Duitse en Engelse markt. Maat 36/37. Echt heel veel. Die schoenen komen versgelijmd uit China, met een prop papier in de punt. Per paar in een plastic zakje, per acht paar in een kartonnen doos. Met vrachtwagens vol. En daar kom ik kijken!
Die schoenen stinken namelijk naar lijm. Die lijm is in het papier gaan zitten en dat is weer gaan stinken. Althans, blijkbaar vinden mensen dat stinken. Dus mijn taak is, om samen met mijn collega's die dozen met schoenen helemaal uit te pakken en de prop uit de neus te halen. Vervolgens moet ik de schoenen laten luchten op de vloer van een gigantische hal, en na vierentwintig uur moet ik de schoenen weer inpakken en wegzetten. Dit klinkt makkelijk, em het zijn allemaal vrij simpele taken die los van elkaar niks voorstellen, en dus voor elke debiel zoals ik te doen zijn. Daarom heb ik vandaag ongeveer 200 dozen “geplakt”, 5000 paar schoenen gelucht en 150 dozen dichtgetaped.
En weet je wat het ergste is? Dat je vingers gaan schuren als je je 200e paar schoenen ingraait op zoek naar de prop papier. Of de aanblik van een half voetbal veld (stel het je eens voor) vol met exact dezelfde schoenen.
Ik weet al waar ik vannacht van ga dromen :{
Werk!
Schoenen in- en uitpakken. Vraag maar niks, ik weet het zelf ook niet :-P
Maar het betekent wel geld :9. En dat betekent sparen :9. Sparen om die miskoop onder mijn bureau weg te pleuren, bijvoorbeeld.
Terug!
Nog een paar daagjes!
Nog een paar daagjes en ik ben weer in den Nederlanden. Met Litso op de terugweg van La France, bruin, rijk en vet gespierd en mannelijk B-). Er moest immers gewerkt worden!
Hoe dan ook.. Aanstaande zondag ben ik thuis, slaap ik een nacht hier en spring ik direct weer in de auto naar Campzone. Cya there!
Vive la France!
Tadaa! Live geblogged vanuit frankrijk, een gammel tafeltje in 'le internet esp@ce', om precies te zijn. Ben nu druk bezig met het ontcijferen van Azerty, en lekker aan het inetten. Gelukkig heb ik de boel al dusdanig gemod dat ik met Qwerty kan werken. Blind typen is okay!
Verder druk aan het werk, aan het verbranden, spieren aan het kweken (yeah right) en lekker eten, zuipen, nog meer werken, etc etc. Ben benieuwd of ik het over 2 weken nog steeds zo leuk vind :-P. Iig verdien ik weer lekker centjes, dus boeiend.
Anyway, ik ben wel uitgeluld. Gedag, en tot de volgende keer dans le café :-)
Zo, vertrokken!
Samen met Litso zit ik nu in dit autootje (maar dan rood), om samen naar Frankrijk te snorren. We hebben voeder en drinkz0r mee, centjes voor de benzine en veeeeel muziek om de reis door te komen. Verder hebben we een boel spulletjes enzo mee.
Ik ben nu officieel twee weken offline ende weg. Niet bereikbaar via telefoon, telefax en / of telex. Ik kan mijn meel niet tjekken en FOK! niet lezen. Mijn postcount, wat doe je! :’(.
Tot over twee weken lieden! En blijf weg! :W
Aspen Valley
“En als je nu weggaat hoef je niet meer terug te komen!”
Aldus mijn baas, op 5 december jongstleden. Maar gelukkig kunnen ze zonder mij, want ik ben vanmiddag niet in paniek gebeld. Ik moest ook niet hals over kop naar Aspen Valley rennen om daar in 10 minuten een sms systeem op te zetten voor een coverband wedstrijd die vanavond daar plaats heeft.
Hoe schattig :+. Maar ik ben wel even gegaan hoor, even de problemen opgelost en weer naar huis. :-D
Oh, en download nooit de “Scene edition” van FlashFXP, mocht je die ooit tegenkomen. Ik haalde hem ergens vandaan, geen idee wat het was, maar het is een soort verbouwde flashfxp zonder lastige dingen als activatie enzo. Maar toen mijn firewall een heleboel waarschuwingen gaf was ik minder blij.
Aspen & Lust4Live
Afgelopen Sinterklaas werd ik ontslagen bij Aspen Valley. En daar zou ik toen nog een website voor bouwen. Die stond al redelijk in de steigers, maar die is uiteraard nooit afgekomen. Maar nu aldus; de website van Lust4Live. Niet door mij gemaakt maar door een ander scriptjoch, dus ik zeg niks. Eens ff kijken of die FTP gegevens nog werken. ;-)